«Όλα θα πάνε καλά. Γιατί στο τέλος, ανεξαρτήτως έκβασης, επεμβαίνει η ζωή και όλα πάνε καλά» είχε δηλώσει σε κάποια από τις τελευταίες της συνεντεύξεις. Λίγοι ήταν αυτοί που ήξεραν ότι η Ρίκα Βαγιάννη πάλευε αθόρυβα χωρίς να διατυμπανίζει την ασθένεια που για χρόνια την ταλαιπωρούσε. Το μόνο που ήθελε ήταν να έχει δίπλα της τους δικούς της ανθρώπους. Μα προπάντων, τον αγαπημένο της σύζυγο και το μοναχογιό της.

Πλάσμα ριψοκίνδυνο μια ζωή που την χαρακτήριζε το χιούμορ και ο τρόπος με τον οποίο έπαιζε με τις λέξεις. Μιλούσε πολύ. Γελούσε το ίδιο με τους φίλους και τις παρέες της. Ακόμα και στις συνεντεύξεις της ή κάθε φορά που έβγαινε μπροστά στο φακό μιας κάμερας, το ακούραστο και βαθύ γέλιο της γινόταν το επίκεντρο.

Η Μαρίκα Ζούλα – όπως ήταν το πραγματικό της όνομα το οποίο στη συνέχεια αποφάσισε να αλλάξει – ήταν ανήσυχο πνεύμα από παιδί. Η κόρη του δημοσιογράφου Οδυσσέα Ζούλα και της Βαρβάρας Δράκου δεν εφησύχαζε λεπτό. Τρωγόταν μέσα από τα ρούχα της. Βασανιζόταν, αμφιταλαντευόταν και φιλοσοφούσε τη ζωή. Μέχρι και τα τελευταία χρόνια της ζωής της, η ίδια παραδεχόταν σε συνεντεύξεις πως παρόλο που δεν είχε καταλήξει στο συμπέρασμα για το τι πραγματικά της συνέβαινε, εντούτοις κατάφερε να συμβιβαστεί με αυτό το δεδομένο και να πορευτεί για το υπόλοιπο της ζωή της. «Μπορώ να επιβιώσω λίγο στα πρακτικά, αλλά στο υπόλοιπο concept που λέγεται ζωή δεν ξέρω τι μου γίνεται!»

Η Ρίκα ως παιδί ήταν μελαγχολικό και εσωστρεφές, πράγμα δύσκολο να το πιστέψει κανείς ξέροντας την έξω καρδιά πλευρά της. Οι συναναστροφές, ωστόσο στην εφηβεία αλλά και μετά το σχολείο, υποστήριζε πως ήταν ο  βασικότερος παράγοντας που βοήθησε στη μετάλλαξή της. «Ως παιδί ήμουν μαυριδερή και τριχωτή. Και μελαγχολική. Σε μια γωνιά όλο διάβαζα, σκεφτόμουν ότι τίποτα δεν έχει νόημα και σημασία…»

Η υποκριτική ήταν το πάθος της. ήθελε από μικρή να παίξει στο θέατρο. Να σταθεί στο σανίδι και να ενσαρκώσει ρόλους. Κι αυτό έκανε για 7 χρόνια. Τα πράγματα ωστόσο ανατράπηκαν στη συνέχεια. Αφού ολοκλήρωσε τη δραματική σχολή του Εθνικού, η Ρίκα είχε αποφασίσει πως αυτή η δουλειά δεν θα της έδινε ψωμί. Έτσι, η πορεία της από εκεί άλλαξε. Η ίδια είχε αποφανθεί στη συνέχεια πως ο λόγος που αποφάσισε να λοξοδρομήσει ήταν επειδή δεν είχε ταλέντο. Τότε ήταν που μπήκε στη ζωή της η δημοσιογραφία, καταφέρνοντας στο 28ο έτος της ζωή της να διευθύνει το περιοδικό Cosmopolitan.

Λίγο οι καλές εποχές στον έντυπο Τύπο, λίγο η ευμάρεια που επικρατούσε, λίγο η ποπ κουλτούρα που μόλις είχε εμφανιστεί στην Ελλάδα, η ζωή της Ρίκας Βαγιάννη είχε μεταμορφωθεί. Απολάμβανε την καθημερινότητα μεταξύ δουλειάς και προσωπικής ζωής, εμφανιζόταν σε κοσμικά event, γλεντούσε, ταξίδευε και απολάμβανε όσα πλουσιοπάροχα έφερνε μαζί της η επαγγελματική της θέση. Διετέλεσε αρχικά συντάκτης και στη συνέχεια διευθύντρια σύνταξης στα περιοδικά «Cosmopolitan» και «Colt», ενώ αρθρογραφούσε στα περιοδικά «Ένα» «Και», «Τέταρτο» και από το 1994 με καθημερινή στήλη στην Απογευματινή και από το 2005 στο Έθνος. Η τηλεόραση, η φήμη και δημοσιότητα ωστόσο δεν άργησαν να ακολουθήσουν, σημειώνοντας στο βιογραφικό της συνεργασίες με το Μega, το Star, το Seven Χ, το Κανάλι 5 ενώ από το 1997 είχε αρχίσει τη συνεργασία της με την ΕΡΤ στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2012.

Το τηλεοπτικό κοινό την γνώρισε. Την αγάπησε και την αγκάλιασε σαν δικό του παιδί. Γιατί η Ρίκα ήταν το πλάσμα που μπορούσες να ταυτιστείς μαζί του. Να πονέσεις, να κλάψεις και να γελάσεις με την ψυχή σου μέσα από την δική της αλήθεια την οποία για χρόνια μοιραζόταν με τους ανθρώπους,  τους γνωστούς και τους άγνωστους. 

Το ανήσυχο πνεύμα της Ρίκας δεν της επέτρεπε να απέχει από τα Κοινά. Έτσι, σε κάποια φάση της ζωής της αποφάσισε να κατέβει με υποψηφιότητα Βουλευτή. Αφού συστήθηκε στο κοινό ως μια απλή, γυναίκα, σύζυγος και μάνα, «σφράγισε» την υποψηφιότητά της με το Ποτάμι στον νομό Μαγνησίας. 

«Δεν πιστεύω στην ανία, την πλήξη, τη βαρεμάρα, πες το όπως θέλεις. Τι να βαρεθώ; Η ζωή είναι η πιο συγκλονιστική περιπέτεια που υπάρχει, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι πιο ενδιαφέρον, προκλητικό, ιντριγκαδόρικο, από το να ξυπνάω κάθε πρωί στον απρόοπτο κόσμο μιας ολοκαίνουργιας μέρας» δήλωνε.

Η Ρίκα ήταν παράδειγμα προς μίμηση για πολλές γυναίκες. Βράχος στην επιμύθια της να φέρει στον κόσμο ένα δικό της παιδί. Και τα κατάφερε. Ακόμα και μετά τα 40 της. Ήταν, μάλιστα, από τις πρώτες Ελληνίδες που  βρήκαν τη δύναμη να βγουν δημόσια να μιλήσουν για την εξωσωματική και άλλα θέματα – που μέχρι τότε κουβαλούσαν την ταμπέλα του ταμπού – μα εξακολουθούν μέχρι και σήμερα να ταλανίζουν τις γυναίκες.

Ο Οδυσσέας, ο γιός της ήρθε στη ζωή, υγιέστατος πλημμυρίζοντας με χαρά το σπίτι και τη ζωή της. «Τι θα ήθελα για το γιο μου; Να είναι υγιής, να είναι καλός, να αγαπάει τα παιδιά και τα ζώα και να μάθει να ζει με λίγα. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις να ζεις με λίγα. Όχι σαν άσκηση πολιτικής, νομίζω ότι είναι σημαντικό για την ψυχή σου. Αν θέλεις πολλά κι ακόμα περισσότερα δεν γίνεσαι ποτέ χαρούμενος»

Στις αρχές του 2011 είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει για λίγο την Ελλάδα με προορισμό το Περθ της Αυστραλίας με αφορμή κάποιες επαγγελματικές υποχρεώσεις του συζύγου της, Νίκου Στεφανή, γιατρού στο επάγγελμα. Μέχρι που ένα  χρόνο μετά επαναπατρίστηκε με το γιό της. Επέστρεψε στο σπίτι της, στην Ελλάδα της που τόσο πολύ αγαπούσε. Έκτοτε, οι δημόσιες εμφανίσεις έγιναν σπάνιες έως και απειροελάχιστες. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η τελευταία τηλεοπτική εμφάνιση της Δημοσιογράφου έγινε στις 12 Ιουλίου του 2014 όταν εμφανίστηκε μαζί με τον σύζυγό της στην εκπομπή «Πάντα ν' ανταμώνουμε». 

Και μετά, η απόλυτη σιωπή. Μέχρι το πρωί της Τρίτης 7 Αυγούστου όταν η είδηση του θανάτου της έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Το αξιαγάπητο πλάσμα της τηλεόρασης, της δημοσιογραφίας και του θεάτρου λένε, η Ρίκα Βαγιάννη άφησε την τελευταία της πνοή χτυπημένη από τον καρκίνο.

Δείτε μερικές από τις αξέχαστες τηλεοπτικές εμφανίσεις της Ρίκας Βαγιάννη: