H Gisele μιλά πρώτη φορά για τις κρίσεις πανικού που βίωσε
To 38χρονο super model εξομολογείται μέσα από το νέο βιβλίο της με τον τίτλο «Lessons: My Path to a Meaningful Life» ότι υπήρξε μια περίοδος της ζωή της που υπέφερε τόσο από κρίσεις πανικού, που σκεφτόταν ακόμα και την αυτοκτονία.
«Τα πράγματα μπορεί να φαίνονται τέλεια απ’ έξω, αλλά δεν έχει κανείς ιδέα τι πραγματικά συμβαίνει», είχε δηλώσει επίσης σε συνέντευξη της, εξηγώντας ότι ένιωσε πως ήταν καιρός να μοιραστεί με τον κόσμο κάποιες από τις αδυναμίες της.
Μεγάλωσε δίχως να νιώθει ιδιαίτερη, μέχρι τη στιγμή που την ανακάλυψε ένα πρακτορείο μοντέλων, σε εμπορικό κέντρο στο Σάο Πάολο, στα 14 της. Η αρχή ήταν δύσκολη, της είχαν πει ότι η μύτη της είναι τόσο μεγάλη και τα μάτια της τόσο μικρά, που ποτέ δεν θα ποζάρει για εξώφυλλο, θυμάται. Όμως, το 1997 έγινε γνωστή, όταν εμφανίστηκε τόπλες στην επίδειξη του Alexander McQueen και την επόμενη χρονιά ήταν στο εξώφυλλο της Vogue. Το 2000 υπέγραψε συμβόλαιο- ρεκόρ με τη Victoria’s Secret για 25 εκατ. δολάρια και ήδη ήταν διάσημη.
Αλλά τα πράγματα δεν ήταν τόσο ρόδινα. Έπαθε την πρώτη κρίση πανικού σε μια δύσκολη πτήση το 2003 και στην πορεία απέκτησε φοβίες για τα τούνελ, τα ασανσέρ και τους κλειστούς χώρους. «Ήμουν σε μία υπέροχη φάση της καριέρας μου. Ήμουν πολύ κοντά με την οικογένειά μου, πάντα με θεωρούσα θετικό άτομο, οπότε τα έβαζα με τον εαυτό μου. Γιατί να νιώθω έτσι; Αισθανόμουν ότι δεν επιτρεπόταν να νιώθω άσχημα», δηλώνει. «Όμως ένιωθα ανίσχυρη. Ο κόσμος σου γίνεται ολοένα πιο μικρός και δεν μπορείς να αναπνεύσεις, που είναι το χειρότερο συναίσθημα που έχω βιώσει ποτέ», διηγείται. Όταν άρχισε να παθαίνει κρίσεις πανικού ακόμη και στο σπίτι της, σκέφτηκε να αυτοκτονήσει.
«Σκεφτόμουν ότι αν απλά πέσω από το μπαλκόνι, όλο αυτό θα τελειώσει και δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να ανησυχήσω για αυτό το συναίσθημα», παραδέχεται. Τελικά ζήτησε τη βοήθεια οδηγού, που της συνέστησε να πάρει ηρεμιστικό, αλλά εκείνη δεν ήθελε να καταφύγει σε φάρμακα.
«Η σκέψη του να εξαρτώμαι από κάτι ήταν ακόμη χειρότερη. Σκεφτόμουν “Αν χάσω το χάπι; Θα πεθάνω”. Το μόνο που γνώριζα ήταν ότι χρειαζόμουν βοήθεια», εξήγησε. Τελικά, ακολουθώντας τις συμβουλές γιατρών, άρχισε να αλλάζει ολόκληρο τον τρόπο ζωής της και κατάφερε να το αντιμετωπίσει.
