Καταρχάς, θέλω να μου πεις πώς από τη Βέροια κατέληξες στην Κύπρο;

Ήταν μια εποχή -λίγο μετά τις σπουδές μου- που σκεφτόμασταν με τον σύντροφό μου να μετακομίσουμε από τη Θεσσαλονίκη -όπου μέναμε- και να κάνουμε μια νέα αρχή σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Στη συνέχεια, ο Ηλίας δέχθηκε μια ενδιαφέρουσα πρόταση για δουλειά εδώ και εν τέλει, ήρθαμε στην Κύπρο. 

Είχες επισκεφθεί ξανά την Κύπρο; 

Ποτέ. Δεν είχε τύχει. 

Πώς ήταν η πρώτη επαφή; 

Θυμάμαι, είχα έρθει αρχικά για μια εβδομάδα, μήνα Οκτώβριο και κυκλοφορούσα μ΄ένα αμάνικο μπλουζάκι, ενώ τέτοια εποχή στη Θεσσαλονίκη φορούσα μπουφάν. Οπότε, ο ηλιόλουστος καιρός ήταν το πρώτο πράγμα που μου είχε κάνει εντύπωση. 

Αν κρίνω απ’ τα όσα έχεις ασχοληθείς κατά καιρούς, είσαι φύσει ανήσυχο πνεύμα. Ισχύει; 

Πάρα πολύ, σε συνδυασμό με το ότι βαριέμαι εύκολα. 

Τι απ’ όλα όσα έχεις κάνει, σε εκφράζει; Εργάστηκες ως δημοσιογράφος στην kerkida.net, είσαι ραδιοφωνική παραγωγός, ασχολείσαι με τις παραγωγές, έχεις παίξει σε τηλεοπτική διαφήμιση, έχεις ασχοληθεί με την παρουσίαση κι έχεις κάνει κι ένα πέρασμα από το «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα». Ξέχασα κάτι; 

Είχα την αίσθηση πως δεν είχα κάνει πολλά, αλλά τώρα που σε ακούω να τα απαριθμείς, φαίνεται ότι έχω κάνει αρκετά. Όλα με εκφράζουν, παρόλο που λένε ότι όποιος κάνει πολλά πράγματα, κάπου χάνεται. Από μικρή ηλικία ήθελα να ασχοληθώ με τον χώρο της τηλεόρασης και της δημοσιογραφίας. Όχι τόσο με την έντυπη δημοσιογραφία, όσο με το ραδιόφωνο και τις παραγωγές. Στην παρούσα φάση, εργάζομαι σε μια εταιρεία παραγωγής, με την οποία ετοιμάζουμε διαφημιστικά project. Γεγονός που με εξιτάρει. Όσο για τη συμμετοχή μου στη σειρά «Μην αρχίζεις τη Μουρμούρα», απλώς έτυχε ένεκα της συνεργασίας με τον Alpha με την εκπομπή «Cup of Joy». Ωραία εμπειρία! Θα το έκανα ξανά, παρόλο που δεν έχω σκοπό να ασχοληθώ με την υποκριτική. Βέβαια, ποτέ, μην λες ποτέ. 

Σε ποιο αισθάνεσαι περισσότερο ο εαυτός σου; Ότι είσαι στα «νερά σου»; 

Στις παραγωγές. Παρόλο που με διακατέχει το άγχος, όταν δω το τελικό αποτέλεσμα -μετά από 16-18 ώρες γύρισμα- αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που κατάφερα να συντονίσω τόσα άτομα και να συνεργαστώ με κορυφαίους επαγγελματίες. Για μένα, είναι ένα μεγάλο σχολείο. Θεωρώ πως θα με βοηθήσει να καταφέρω μετά από πέντε χρόνια να δημιουργήσω κάτι δικό μου στον τομέα των παραγωγών. 

Εσύ, τι ακριβώς κάνεις;

Τα πάντα. Είμαι πολυεργαλείο (γέλια). Συντονίζω ηθοποιούς και συνεργείο, βρίσκω τα location, βοηθώ με το σενάριο. Ό,τι χρειάζεται. 

Η ραδιοφωνική σου εκπομπή ονομάζεται «On the road». Είσαι κι εσύ μονίμως σε συνεχή κίνηση;

Ναι. Θεωρώ πως με εκφράζει απόλυτα. Όταν με ενημέρωσαν πώς θα ονομάζεται η εκπομπή, αμέσως είπα: «Tέλεια! Είμαι εγώ. Είναι Κρυσταλλία». 

Και όταν οδηγείς, τι μουσική ακούς; 

Είμαι συντονισμένη στη συχνότητα του Deejay Radio  -93,5- και δεν το λέω επειδή εργάζομαι εκεί ως ραδιοφωνική παραγωγός, αλλά η μουσική που παίζει, είναι αυτή που μου αρέσει. Βέβαια, υπάρχουν οι στιγμές που ακούω ελληνική μουσική. Ακούω τα πάντα, εκτός από medal. 

Σε πρόσφατο εξώφυλλο που είχες κάνει σε εβδομαδιαίο περιοδικό, σε χαρακτήρισαν: «όμορφη, κομψή, ταλαντούχα και καλό παιδί». Εσύ, ποιο από όλα κρατάς; 

Το τελευταίο, παρόλο που δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς από την πρώτη γνωριμία τον χαρακτήρα σου. 

Σε εκνευρίζει που οι άνθρωποι «κολλάνε» στην εικόνα; Γιατί είμαι σίγουρη πως αισθάνεσαι ότι είσαι πολύ περισσότερα από μια όμορφη και κομψή γυναίκα. 

Απλώς πιστεύω ότι δεν πρέπει να εστιάζουμε μόνο στην εμφάνιση. Υπάρχουν πολλοί όμορφοι άνθρωποι, που κάνουν πολύ σπουδαία πράγματα. Ίσως η εμφάνιση βοηθά καμιά φορά να σου δοθούν πιο εύκολα κάποιες ευκαιρίες. 

Αν σου ζητούσα να μου περιγράψεις τον εαυτό σου, τι θα μου έλεγες; 

Είμαι τρομερά ευαίσθητη και επενδύω πολύ στις σχέσεις μου με τους ανθρώπους. Αν γίνει κάτι και πληγωθώ, απογοητεύομαι. Επίσης, είμαι πεισματάρα, καμιά φορά, σε λάθος πράγματα. Όσοι με ξέρουν καλά, λένε πως είμαι ψυχούλα. 

Το γεγονός ότι εργάστηκες σε αθλητική ιστοσελίδα, αποδεικνύει πάντως πως δεν είσαι μια συνηθισμένη γυναίκα. Κατέχεις από ποδόσφαιρο και αθλητικά γενικότερα. 

Είμαι λάτρης του αθλητισμού. Από μικρή ασχολούμαι μαζί του. Ξεκίνησα με ρυθμική γυμναστική και στη συνέχεια με το langlauf. Πρόκειται για σκι αντοχής. Θεωρώ ότι ο αθλητισμός μπορεί να καλλιεργήσει τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου και να του δώσει πάρα πολλά εφόδια για το υπόλοιπο της ζωής του. 

Στην Κύπρο νιώθεις ότι σου έχουν δοθεί περισσότερες ευκαιρίες απ’ ό,τι στην Ελλάδα; 

Δεν πρόλαβα να δοκιμάσω για να δω πώς θα ήταν τα πράγματα στην Ελλάδα. Σαφώς, στην Κύπρο μού δόθηκαν αρκετές ευκαιρίες και τις άρπαξα σχεδόν όλες. 

Ωστόσο, έχεις στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι θέλεις κάποια στιγμή να επιστρέψεις; 

Ναι, γιατί πουθενά δεν είναι σαν στο σπίτι σου. Ποτέ δεν ξέρεις, βέβαια, τι θα γίνει. Και εμείς αρχικά ήρθαμε για έναν χρόνο και τελικά πέρασαν δυόμισι χρόνια. Παρά τις κατά καιρούς δυσκολίες που αντιμετώπισα, πείσμωσα, γιατί ήξερα πως «κτίζω» για το μέλλον μου. 

Τι σου λείπει πιο πολύ από τον τόπο σου, πέραν από την οικογένεια και τους φίλους σου;

Το να περπατάω και να μην είμαι συνεχώς μέσα σ΄ένα αυτοκίνητο. 

Το ότι έχεις στήσει τη ζωή σου σε μια άλλη χώρα -έστω και αν αυτή έχει πολλά κοινά με τη δική σου- δείχνει ότι είσαι ένας αυτόνομος άνθρωπος. Έτσι ήσουν από μικρή; 

Πάντα. Ήμουν πιο ατίθαση και επαναστάτρια από τη μικρότερη αδελφή μου. Από τα 15 μου, ξεκίνησα να δουλεύω. Ό,τι έβαζα στο μυαλό μου, το έκανα, άσχετα αν μου έλεγαν «όχι». Έχω «φάει» αρκετές σφαλιάρες στη ζωή μου, είτε σε επίπεδο επαγγελματικό, είτε σε επίπεδο ανθρωπίνων σχέσεων. Όλα αυτά όμως με δίδαξαν και το γεγονός ότι έχω κάνει τόσα πράγματα, σε σχέση με άλλους συνομήλικους μου, θεωρώ πως οφείλεται σε αυτό. 

Αισθάνεσαι ότι είσαι σε καλό δρόμο στο να εκπληρώσεις τα όνειρα που είχες τότε; 

Όπως προανέφερα, πάντα αυτό ήθελα να κάνω. Όταν βέβαια έλεγα στον πατέρα μου ότι ήθελα να γίνω δημοσιογράφος, νόμιζα πως ήταν πολύ πιο απλά τα πράγματα. Έβλεπα τους δημοσιογράφους στο γυαλί και νόμιζα πως μόνο αυτό ήταν. Θυμάμαι όταν πήγαινα στην τετάρτη τάξη του δημοτικού, είχαμε πάει οικογενειακές διακοπές στην Κέρκυρα. Έβλεπα τα ιστιοφόρα και έλεγα στον πατέρα μου ότι θα του αγόραζα ένα όταν θα γινόμουν δημοσιογράφος. Μπορεί η πραγματικότητα να μην έχει καμία σχέση με εκείνο που είχα στο μυαλό μου ως παιδί, αλλά θεωρώ πως έχει μια μαγεία αυτό το επάγγελμα. Για μένα, είναι μεγάλη τύχη να κάνω τη δουλειά μου χόμπι. Δεν αισθάνομαι ότι δουλεύω.