Ένα είναι δεδομένο. Τα μετρητά δεν φτιάχνουν αναμνήσεις. Το πόσο καλά μένει και αποθηκεύεται στη μνήμη και στην καρδιά του παιδιού, η στιγμή που σκίζει με τα χεράκια του το περιτύλιγμα και λύνει τις κορδέλες για να αποκαλυφθεί το δώρο που κρύβεται μέσα, είναι ανεκτίμητο. Ο ήχος του χαρτιού που σκίζεται, η μυρωδιά του ακόμη, η δυσκολία να λυθεί η κορδέλα και η προσμονή για την αποκάλυψη του δώρου είναι αναμνήσεις ανεκτίμητης αξίας, που κανένα χρηματικό ποσό δεν μπορεί να αγοράσει. Γι’ αυτό, ακόμα κι αν είσαι μακριά και είναι δύσκολο να στείλεις ένα δώρο στο βαφτιστήρι σου ή το ανιψάκι σου, ζητήστε από τους γονείς του ό,τι κι αν του πάρουν, να είναι δώρο με τη σωστή έννοια της λέξης. Να έχει το παιδί τη χαρά της προσμονής και τη λαχτάρα της αποκάλυψης για το άγνωστο δώρο.

Όταν προσφέρουμε δώρα αντί για χρήματα στα παιδιά, τα μαθαίνουμε να γίνονται γενναιόδωρα και εκείνα. Έχοντας ζήσει για τα καλά πόσο όμορφο είναι να ανοίγεις ένα δώρο, μεγαλώνοντας θα θέλουν να κάνουν το ίδιο. Θα γίνουν οι συνεχιστές αυτής της πράξης, ακριβώς για να εισπράττουν όπως εσύ σήμερα, όλη αυτή την ευγνωμοσύνη. Το δώρο είναι σύμβολο. Το μικρότερης αξίας αντικείμενο, τυλιγμένο σε χαρτί με όμορφες κορδέλες είναι τόσο πιο πολύτιμο από το μεγαλύτερο χρηματικό ποσό σε μετρητά για ένα παιδάκι. Δώρο, λοιπόν, και έκπληξη. Το «χρατς» του χαρτιού που σκίζεται είναι ανάμνηση. Το μέτρημα των χαρτονομισμάτων, όχι. 

Πηγή