Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για να πάει κατασκήνωση;

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία ‘ορόσημο’ για έναν μικρό κατασκηνωτή. Το πότε είναι ένα παιδί έτοιμο να πάει κατασκήνωση, εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία του ίδιου του παιδιού, καθώς και τον τρόπο που επεξεργάζεται ψυχικά τον αποχωρισμό από τους γονείς του. Συνήθως, τα παιδιά 6-7 ετών έχουν κατακτήσει τα πρώτα στάδια ανεξαρτησίας και έχουν αποβάλει το άγχος του αποχωρισμού, κατανοώντας ότι οι γονείς «φεύγουν», αλλά μετά από ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα επιστρέφουν. Παρόλα αυτά, ένα παιδί που είναι προσκολλημένο στους γονείς του, ακόμα και σε αυτή την ηλικία, ίσως δυσκολευτεί να τους αποχωριστεί ξαφνικά και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε αυτή την περίπτωση, είναι προτιμότερο ο αποχωρισμός να γίνει σταδιακά (πχ. να μείνει για λίγες ώρες/μέρες με κάποιο άλλο πρόσωπο). Τέλος, είναι πολύ σημαντικό το παιδί να συμμετέχει ενεργά σε αυτή την απόφαση, να αποφύγεις την επιβολή της άποψης σου και να υπάρχει σεβασμός στις ιδιαίτερες ανάγκες και επιθυμίες του.

Γιατί να επιλέξεις να πάει το παιδί σου κατασκήνωση;

Η εμπειρία της κατασκήνωσης, όπως έχει αποδειχτεί από διάφορες ειδικούς και ερευνητές, συμβάλλει σημαντικά στην ενίσχυσή της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης, καθώς και της ψυχοσωματικής ωρίμανσης. Συγκεκριμένα, στην κατασκήνωση το παιδί: Ανακαλύπτει την αυτονομία του, αναλαμβάνει ευθύνες, παίρνοντας αποφάσεις για εκείνο χωρίς την παρουσία των γονιών του. Έτσι, ενδυναμώνεται η αυτοπεποίθησή του. Αναπτύσσει την κοινωνικότητα του, κάνει φιλίες, διαπραγματεύεται τις ανάγκες και τα θέλω του τόσο με άλλους συνομηλίκους, όσο και με ενήλικες. Παράλληλα, μαθαίνει να προσφέρει βοήθεια, κατανοεί την έννοια της ομάδας και του συνόλου, και μαθαίνει να συνεργάζεται για το συνολικό καλό. Αναπτύσσει τις αθλητικές και δημιουργικές του ικανότητες, έρχεται σε επαφή με τη φύση και παίζει.  

Τι πρέπει να προσέξει ένας γονιός στην επιλογή της κατασκήνωσης;

Για να αποτελέσει η κατασκήνωση μια θετική εμπειρία, βασική προϋπόθεση  είναι το αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς που ένιωθε το παιδί στην οικογένειά του, να το νιώθει και στο περιβάλλον της κατασκήνωσης. Γι’ αυτό τον λόγο, ο γονιός είναι υπεύθυνος να επιλέξει την κατασκήνωση εκείνη που: Πληρεί όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές ασφάλειας (εγκαταστάσεις, εξοπλισμό, καθαριότητα, προσωπικό, στελέχη, πρόγραμμα, διατροφή, κλπ.). Καλύπτει τις ιδιαίτερες ανάγκες και επιθυμίες παιδιού του και όχι τις δικές του. Ανταποκρίνεται στο δικό του τρόπο σκέψης και ‘φιλοσοφίας’ του σε θέματα πειθαρχίας και ανταγωνισμού που θέλει να εμφυσήσει στο παιδί του. 

Πηγή