Τι είναι το κόλπο της επιλογής;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει τη σημασία της εξαπάτησης, αλλά της έξυπνης μεθόδου. Η λογική που κρύβεται πίσω της είναι απλή: δίνοντας στο παιδί το δικαίωμα της επιλογής, αποκτά κάποιες μικρές ελευθερίες, πάντα με συγκεκριμένες προϋποθέσεις και εντός των ορίων που έχουμε θέσει. Έτσι, νιώθει λίγο πιο αυτόνομο και αισθάνεται ότι, τουλάχιστον μέχρι ένα σημείο, εισακούονται οι επιθυμίες και οι απαιτήσεις του. Αυτόματα αυτό οδηγεί σε (πολύ) λιγότερες αντιδράσεις, με αποτέλεσμα τα παιδιά να συμμορφώνονται πολύ πιο αποτελεσματικά σ’ αυτά που τους ζητάμε.
Πώς μπορούμε να το εφαρμόσουμε σωστά
Εύλογα θα σκεφτείς ότι δεν γίνεται να αφήνουμε ένα μικρό παιδί να αποφασίζει μόνο του για το οτιδήποτε και φυσικά θα έχεις δίκιο. Κάθε φορά που εφαρμόζεις τη συγκεκριμένη μέθοδο, το βασικό είναι να δίνεις εσύ στο παιδί δύο μόνο ξεκάθαρες επιλογές, που θα είναι σε θέση να καταλάβει. Αν το παιδί προτείνει κάτι καινούριο ή θέλει να αλλάξετε κάποια από τις επιλογές, το βασικό είναι να μην... ενδώσεις, αλλά να του δείξεις ότι όντως άκουσες αυτά που είχε να σου πει. Μπορείς για παράδειγμα να του απαντήσεις ως εξής: «Τώρα έχεις αυτές τις δύο επιλογές. Μπορείς ν’ αποφασίσεις ποια προτιμάς».
Οι επιλογές δεν πρέπει να είναι «ναι» ή «όχι»
Το «Θες να φας κοτόπουλο για μεσημεριανό;» είναι μια γενική ερώτηση με μοναδικές απαντήσεις το «ναι» ή το «όχι». Αντίθετα, το «Θες να φας κοτόπουλο με ρύζι ή κοτόπουλο με μακαρόνια για μεσημεριανό;» είναι μια πολύ συγκεκριμένη ερώτηση, με δύο πολύ συγκεκριμένες πιθανές και καθοδηγούμενες απαντήσεις! Σε αυτή τη λογική θα πρέπει να είναι οι επιλογές που θα έχει το μικρό σου: να είναι συγκεκριμένες και να δίνουν στο παιδί μικρές ελευθερίες. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα, λοιπόν, δεν πρέπει να τίθεται θέμα για το αν θα δεχτεί το παιδί να φάει το φαγητό που ετοίμασες για όλη την οικογένεια, αλλά για το πώς προτιμά να το συνοδεύσει.
Η συνέπεια είναι και σ’ αυτήν την περίπτωση σημαντική
Όπως σε κάθε μέθοδο πειθαρχίας, έτσι και σ’ αυτήν, η συνέπεια είναι... το μισό μυστικό της επιτυχίας. Φρόντισε λοιπόν να τηρείς αυτά που λες και –κυρίως- να εξετάζεις διεξοδικά τις επιλογές που θα του δώσεις πριν του τις ανακοινώσεις. Αν τις ανακαλέσεις, θα δείξεις στο παιδί ότι δεν είσαι συνεπής και θα νιώσει ότι δεν μπορεί να σε εμπιστευτεί.
Και όταν το παιδί δεν επιλέγει;
Είναι σχεδόν δεδομένο ότι θα έρθει εκείνη η στιγμή που το παιδί δεν θα είναι ικανοποιημένο με τις επιλογές που έριξες στο τραπέζι και το πιθανότερο είναι πως θα αντιδράσει, χωρίς να αποφασίσει. Τότε, θα χρειαστεί να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου και να επιλέξεις εσύ γι’ αυτό. Έτσι θα του δείξεις ότι ναι μεν έχει κάποιες ελευθερίες, αλλά θα τις χάσει αν δεν τις αξιοποιήσει εγκαίρως. Αν, για παράδειγμα, το ρωτήσεις: «Θες να φας δημητριακά ή τοστ για πρωινό;» κι εκείνο δεν σου απαντήσει γιατί ήθελε παγωτό, διάλεξε εσύ τι θα του δώσεις.
Τι κερδίζει το παιδί
- Μαθαίνει πολύ πιο εύκολα ποια είναι τα όριά του
- Νιώθει ότι αποκτά όλο και περισσότερες ελευθερίες
- Εξοικειώνεται με την έννοια της συνεργασίας
- Επικοινωνεί πολύ πιο αποτελεσματικά μαζί σου
- Πηγή
