Το “Death Note” καταπιάνεται με την ιστορία ενός μαθητή λυκείου, του Γιαγκάμι Λάιτ, που ανακαλύπτει ένα τετράδιο με μαγικές ιδιότητες που του επιτρέπει να εξολοθρεύει τους εχθρούς του.  Ο Λάιτ γρήγορα ανακαλύπτει πως αν γράψει το όνομα ενός «στόχου» του στο τετράδιο (“Death Note”), το άτομο αυτό βρίσκει πολύ γρήγορα τον θάνατο, με τη βοήθεια μιας υπερφυσικής φιγούρας από άλλον κόσμο, του «δαιμονικού» Ρίουκ. Ο μαθητής αρχικά επιχειρεί να εξολοθρεύσει τους εγκληματίες, αλλά παρασυρόμενος από την εξουσία και τις μοχλεύσεις του Ρίουκ, οδηγείται τελικά στην παράνοια.  Εμπόδιο στα σχέδια του μαθητή, στέκεται η αστυνομία με τη δράση του «καλύτερου ντετέκτιβ του κόσμου L.»  

Η απήχηση του “Death Note” σε μαθητές σε διάφορες χώρες του κόσμου προκάλεσε την αντίδραση των Αρχών, όταν τετράδια με τον τίτλο “Death Note” έκαναν την εμφάνισή τους στις τάξεις, με ονόματα μαθητών και καθηγητών. Μάλιστα, η κυκλοφορία του “Death Note” έχει απαγορευτεί σε διάφορες πόλεις της Κίνας, σε Ρωσία και Μεξικό, ενώ αρκετοί μαθητές στις ΗΠΑ -Τενεσί και Βιρτζίνια- αποβλήθηκαν από το σχολείο όταν βρέθηκαν να έχουν στην κατοχή τους τέτοια τετράδια.  

Στο Βέλγιο, ένας άντρας βρέθηκε δολοφονημένος, πλάι σε δύο σημειώσεις που είχαν σαφείς επιρροές από το manga. Το έγκλημα έμεινε γνωστό στη χώρα με το όνομα “Mangamoord” (Φόνος του Manga).  Στη Ρωσία ένα 15χρονο κορίτσι αυτοκτόνησε πέφτοντας από το 13ο όροφο. Στο γραφείο της βρέθηκε σημείωμα που έγραφε: "Δε θέλω να ζήσω πια" πάνω από το βιβλίο "Death Note". Στην Ελλάδα, ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Ηρακλείου, Αθανάσιος Γαλήνας, με ανακοίνωσή του ζήτησε από γονείς και δασκάλους να «επαγρυπνούν» για το συγκεκριμένο ιαπωνικό κόμικ, που έχει ανησυχητική επιρροή σε παιδιά και εφήβους παγκοσμίως. Ο Άρειος Πάγος με τη σειρά του, έκρινε το συγκεκριμένο animation ως επικίνδυνο. 

Το Death Note", ωστόσο, για τους θαυμαστές του δεν παύει να είναι ένα εξαιρετικό anime, που θέτει μεγάλα ηθικά ερωτήματα, τα οποία όμως αρνείται να απαντήσει. Η βία που απεικονίζεται είναι αρκετά γλαφυρή και κάποιοι το θεωρούν εξαιρετικό λόγω του ρεαλισμού και της ωμής πραγματικότητας που απεικονίζει. Οπότε, ουσιαστικά, εναπόκειται στην κρίση των θεατών -και των γονιών, σε περιπτώσεις ανηλίκων- κατά πόσο θα το παρακολουθήσουν ή όχι.