Το περασμένο σαββατοκύριακο έπλυνα κάθε μαξιλαρόντυμα βρισκόταν στο διάβα μου, συγύρισα τα ντουλάπια της κουζίνας -άσχετο αν ήταν ήδη τακτοποιημένα- και γενικότερα, κάθε πέντε λεπτά που καθόμουν, έκανα άλλο ένα δίωρο non stop δουλειές. Και παρόλο που είχα κουραστεί, το σώμα μου μού έστελνε προειδοποιητικά σημάδια, εγώ συνέχιζα απτόητη. Προφανώς και δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να βλάψω τον εαυτό μου και κατά επέκταση το έμβρυο, αλλά αυτή η επιθυμία για καθαριότητα, δεν έλεγε να με εγκατελείψει με τίποτα. 

Είχα ακουστά για το «σύνδρομο της φωλιάς», ωστόσο πιο πολύ ως μύθος μου φαινόταν, καθώς δεν το είχα βιώσει κατά τη διάρκεια της πρώτης μου εγκυμοσύνης. Κανονικά, το ένστικτο της τακτοποίησης του χώρου που θα υποδεχτεί το μωρό, είναι ένα φαινόμενο που εμφανίζεται κατά το τελευταίο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, άσχετο εγώ, για κάποιο ανεξήγητο λόγο, το βιώνω νωρίτερα. 

Η επιστημονική συγγραφέας Jena Pincott εξηγεί πως αυτή παρόρμηση  είναι αποτέλεσμα των ορμονών της εγκυμοσύνης. Υπεύθυνες γι΄αυτό είναι οι προγεστερόνη και προλακτίνη, που συνδέονται με το δέσιμο, τη φροντίδα και τα τρυφέρα συναισθήματα. Η προλακτίνη σε γενικές γραμμές στρέφει το ενδιαφέρον μιας μέλλουσας μαμάς στην οικογένειά της, τους φίλους και το σπίτι της. Τα επίπεδα προγεστερόνης αυξάνονται με τη σύλληψη και παραμένουν υψηλά καθ’ όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ενώ μετά τον τοκετό αυξάνονται απότομα λόγω του θηλασμού, συμπίπτοντας με την επιθυμία για τη δημιουργία μιας ζεστής φωλιάς.

Έρευνες μάλιστα που έχουν γίνει σε θηλαστικά (ποντίκια, κουνέλια) έχουν συνδέσει το σύνδρομο της φωλιάς με την ανάγκη για δημιουργία ισχυρού δεσμού με το νέο μέλος της οικογένειας, αλλά και με τη σωστή φροντίδα του. Με άλλα λόγια, η διαδικασία της προετοιμασίας μιας «φωλιάς» για το μωρό που θα γεννηθεί, ανοίγει τον δρόμο για το μετέπειτα ισχυρό δεσμό με το νεογέννητο. Αν για παράδειγμα, η μαμά κουνέλα δεν καταφέρει να προετοιμάσει κατάλληλα την φωλιά της πριν γεννήσει, τότε δεν θα μεγαλώσει σωστά τα μικρά της. Παρομοίως το σύνδρομο της φωλιάς βοηθάει ψυχολογικά τη νέα μητέρα να αποδεχτεί και να προετοιμαστεί για την αλλαγή που έρχεται στη ζωή της.Έτσι και αλλιώς, σε αυτή τη φάση, κι εγώ σαν κουνέλα αισθάνομαι, οπότε, φυσιολογικά μου φαίνονται όλα! Αν σε έχει πιάσει και σένα αυτό το σύνδρομο, μην ανησυχείς. Θα περάσει σύντομα και στο τέλος θα μείνεις μ΄ένα σπίτι πεντακάθαρο!...Τουλάχιστον, μέχρι να έρθει το καμάρι σου στη ζωή σου.