Το φυσικό τοπίο του όρμου στο Βόρειο άκρο της Κέας (Τζιας) με τη λαμπρότητα της θέας του πελάγους κέρδισαν από την πρώτη στιγμή τους ιδιοκτήτες όταν πρωτοβρέθηκαν  Η αρχιτέκτων εσωτερικών χώρων Έλενα Κάρουλα ανέλαβε τη δόμηση και ολοκλήρωση των εσωτερικών χώρων μέσα στα πλαίσια της αρχιτεκτονικής του χτισίματος που ήταν βασισμένη στην παλιά Τζιώτικη αγροτική κατοικία την “καθοικιά”.

Τον εξωτερικό αρχιτεκτονικό σχεδιασμό τον δημιούργησε το αρχιτεκτονικό γραφείο Τομπάζη. Η εσωτερική αρχιτεκτονική χαρακτηρίζεται από την ανεπιτήδευτη ισορροπία παραδοσιακών στοιχείων και υλικών με τις μοντέρνες λιτές γραμμές. Στον ενιαίο χώρο του ισογείου που λειτουργεί ως καθιστικό, τραπεζαρία και κουζίνα, οι εσωτερικοί στιβαροί πέτρινοι τοίχοι με τη δυναμική τους παρουσία, έρχονται σε αντίθεση με τη θέα της αεικίνητης θάλασσας όπως εισβάλλει στον εσωτερικό χώρο από τα αναπτύγματα. Οι πέτρινες επιφάνειες από ντόπια πέτρα όπως αφέθηκε στη φυσική της μορφή έξω και μέσα, συνυπάρχουν με τους πέτρινους τοίχους που βάφτηκαν λευκοί. Το αποτέλεσμα είναι ένα νησιώτικο στυλ που μεταφέρει τοπικές και κυκλαδίτικες αναφορές στον εσωτερικό χώρο. Τρία βασικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν : τοπική πέτρα, μεγάλου μεγέθους γκρίζα κεραμικά πλακίδια και λευκή μπογιά που καλύπτει πέτρινους και σοβατισμένους τοίχους και ξύλινες οροφές.

Η ιδέα της χρήσης λιγοστών υλικών, προσφέρει ένα ήρεμο, ανέμελο και φωτεινό εσωτερικό χώρο, ο οποίος αντιδιαστέλλεται με τον έντονα δυνατό περιβάλλοντα χώρο, με αποτέλεσμα την αίσθηση της μονιμότητας. Σε ένα τέτοιο σπίτι, οτιδήποτε εκτός από το πιο λιτό μοτίβο, μπορεί να διαταράξει τη ζητούμενη ισορροπία.  Δεδομένου ότι, κεντρικό σημείο του σχεδιασμού είναι το σκηνικό της φύσης, η οποία εισχωρεί μέσα από τα παραδοσιακού μεγέθους ανοίγματα των τοίχων, η επιλογή των επίπλων και των χρωμάτων επιλέχθηκε υποστηρικτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Το κυρίως σπίτι λειτουργεί για τις ανάγκες της οικογένειας. Ο πάνω χώρος έχει κοινόχρηστη χρήση και ενώνεται με την πέτρινη σκάλα με τον κάτω, ο οποίος φιλοξενεί τα υπνοδωμάτια και τα λουτρά. Τοποθετημένο σε στρατηγική θέση κάτω από το παράθυρο στον πάνω όροφο, το γυάλινο δάπεδο επιτρέπει στο φυσικό φως να φωτίσει τον κάτω όροφο και να τονίσει την αίσθηση της ενότητας των δύο χώρων. Ο ξενώνας είναι αρκετά απομονωμένος και ταυτόχρονα συνδεδεμένος με τον κύριο όγκο του κτιρίου μέσα από την κοινή αυλή με την πέργκολα. Χωρίς περιττά στολίδια, το σπίτι αυτό εξασφαλίζει στους ιδιοκτήτες του ακριβώς αυτό που αναζητούσαν : ένα ειρηνικό σύμπαν σε στενή σχέση με το φυσικό χώρο.