Πόσες φορές έχεις γυρίσει στο σπίτι σου με έναν κόμπο στο στομάχι. Πόσες φορές τα λόγια και οι απόψεις κάποιου έχουν γυρίσει μέσα στο κεφάλι σου προσπαθώντας να εξηγήσεις το γιατί να σου πει αυτό που σου είπε;  Αναρωτιέσαι, ταλανίζεσαι και στεναχωριέσαι γιατί κάποιος, κάπου, κάποτε, είπε κάτι για σένα. Συνήθως αυτό το κάτι δεν είναι ποτέ πολύ ευγενικό. Μπορεί να είναι ένα άκομψο και άπρεπες σχόλιο για την εμφάνιση σου, τα κιλά σου, τον χαρακτήρα σου, για πράγματα που έχεις κάνει, που έχεις πει ή είναι άπλως κάποιος που σχολίασε στοιχεία που αποτελούν μέρος της προσωπικότητας σου και κανείς μέχρι τότε δεν τα είχε επικρίνει ή σχολιάσει έτσι, ώστε να σε προβληματίσουν. Ως άνθρωποι με κριτική σκέψη, λογική και συναισθηματική νοημοσύνη, τείνουμε να επηρεαζόμαστε από την άποψη των άλλων. Αναλόγως την άποψη  που θα απευθυνθεί στο πρόσωπό μας, μπορούν να ξυπνήσουνε μέσα μας συναισθήματα, όπως ο θυμός.

Ο αρχαίος Έλληνας  φιλόσοφος Αριστοτέλης διατύπωσε τα ακόλουθα λόγια όσον αφορά το συγκεκριμένο συναίσθημα. “Ο καθένας μας μπορεί να θυμώσει, αυτό είναι εύκολο. Να θυμώσει όμως με τον σωστό άνθρωπο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό λόγο και με τον σωστό τρόπο. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο.” Όντως, αν το σκεφτείς καλά, δεν είναι καθόλου εύκολο το να βρεις τη χρυσή τομή της ισορροπίας ανάμεσα σε όλα αυτά. Θέλει αρκετή δουλειά για να τα καταφέρεις. Όμως το να επεξεργαστείς κάποια από τα παραπάνω λόγια λίγο καλύτερα την επόμενη φορά που κάποιος θα διατυπώσει μια άποψη για σένα που θα σε προβληματίσει, είναι ευκολότερο.

Το να σκεφτείς αμέσως το ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και συγχρόνως τι είναι αυτό που λέει για σένα, είναι ένα  βήμα. Όλοι οι άνθρωποι στη ζωή μας δεν έχουν την ίδια θέση. Όλοι μπορούν να πουν το οτιδήποτε. Το ποιος όμως και το τι είναι αυτό που αξίζει να πάρεις στα σοβαρά, αποτελεί ένα κομμάτι που θα πρέπει να ξανασκεφτείς την επόμενη φορά. Φυσικά και μερικά πράγματα είναι ωφέλιμα για εμάς, ακόμη και όταν εκφέρονται με αρνητικό τρόπο. Για να γίνει όμως ξεκάθαρο το ποια είναι η πρόθεση του οποιουδήποτε σχολίου, θα πρέπει να κάνεις το διαχωρισμό πριν εισέλθει στη σφαίρα επιρροής σου. Θα ήταν καλό να μην το ενστερνιστείς απευθείας, αλλά πρώτα να αναρωτηθείς ποιος το λέει, τι λέει και αν αξίζει για σένα και έπειτα να μπεις στη διαδικασία να αναλύσεις το γιατί. Με αυτόν τον τρόπο, οι σκέψεις και τα συναισθήματα -που τις περισσότερες φορές δεν ελέγχουμε γιατί  τα σχόλια είναι απότομα και ίσως καυστικά- αρχίζουν να μπαίνουν σε τάξη και συγχρόνως σε μια ομαλή ροή ωφέλιμης άμυνας.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα βρεθεί αυτός ο κάποιος που θα σε κάνει να νιώσεις άσχημα, αναρωτήσου αν υπάρχει πραγματικός λόγος να ασχοληθείς μαζί του. Αν όχι, μην χαλάς τη ζαχαράνεια σου! 

Πηγή