Η Ελλαδίτισσα ψυχοθεραπεύτρια Άννα Σταματελάτου εξηγεί πώς μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτή τη φοβία.

Η αίσθηση του να είμαστε στον αέρα δημιουργεί στους περισσότερους από μας μια ανησυχία, σε άλλους πάλι έναν φόβο από προηγούμενη αρνητική εμπειρία (έντονες αναταράξεις, κακό ταξίδι, προσωπικό βίωμα). Αυτό είναι κάτι αναμενόμενο και στο πλαίσιο ενός φόβου που βασίζεται στην πραγματικότητα. Όταν όμως το ταξίδι με το αεροπλάνο ή έστω και η σκέψη αυτού, δημιουργεί έντονο άγχος, σωματικά συμπτώματα (τρέμουλο, ναυτία, μυική ένταση, ταχυκαρδία, δύσπνοια) ή κάποια δυσλειτουργία στην προσωπική ή επαγγελματική ζωή, τότε πρόκειται για φοβία. Και όπως κάθε φοβία, έτσι και αυτή εντάσσεται στις διαταραχές άγχους. Το άτομο που έχει φοβία με το αεροπλάνο, συνήθως επιλέγει να μη ταξιδέψει ή παίρνει κάποιο αγχολυτικό για να μπορέσει να πραγματοποιήσει το ταξίδι όσο πιο ήρεμα γίνεται ή παθαίνει κρίση πανικού κατά τη διάρκεια της πτήσης. Επίσης, είναι ένα άτομο με έντονο άγχος στην καθημερινότητά του και δυσκολία διαχείρισης αυτού. Συνήθως έχει πάθει κρίση πανικού έστω και μια φορά στη ζωή του, έχει περάσει αγοραφοβία ή κάποια άλλη φοβία, αλλά μπορεί να έχει περάσει και κατάθλιψη. Ουσιαστικά, δεν ευθύνεται το αεροπλάνο καθεαυτό για τη φοβία του, απλώς το αεροπλάνο αποτελεί το σύμπτωμα.

Όπως σε κάθε αγχώδη διαταραχή, έτσι και εδώ, η έλλειψη ελέγχου είναι αυτή που πυροδοτεί το σύμπτωμα και χρειάζεται το άτομο να το δει και να το αντιμετωπίσει για να μπορέσει να εξαφανιστεί η φοβία.

Πώς αντιμετωπίζουμε τη φοβία του αεροπλάνου:

• Μέσω ψυχοθεραπείας όπως όλες τις αγχώδεις διαταραχές. Εκτός των άλλων που συμπεριλαμβάνεται στη διαδικασία της ψυχοθεραπείας, γίνεται ενημέρωση των σωματικών συμπτωμάτων του ατόμου όταν φοβάται, του καταστροφικού τρόπου σκέψης του, αλλά και της συμπεριφοράς αποφυγής (πχ:δεν θα ξαναμπώ στο αεροπλάνο). Είναι πολύ χρήσιμο να παρέχονται πληροφορίες από εγκεκριμένα εγχειρίδια, αναφορικά με τους φυσιολογικούς θορύβους και τις αναταράξεις κατά τη διάρκεια της πτήσης, γιατί πολύ συχνά το άτομο τα ερμηνεύει καταστροφικά ή ως ένδειξης βλάβης που θα οδηγήσει σε πτώση.
• Σταδιακή έκθεση στην κατάσταση που του προκαλεί φόβο μέχρι να εξοικειωθεί και να σταματήσουν τα συμπτώματα του φόβου. Αυτό το στάδιο γίνεται με τη βοήθεια του θεραπευτή, γιατί είναι αναγκαίο ο θεραπευόμενος να κατανοήσει βήμα-βήμα τι είναι αυτό που του συμβαίνει και όχι να κινδυνέψει να επανατραυματιστεί.
• Εκπαίδευση αναπνοών, ώστε να μπορεί να τις χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια της πτήσης. Βοηθάνε στη χαλάρωση και στον έλεγχο σωματικών συμπτωμάτων.
• Απόσπαση προσοχής κατά τη διάρκεια της πτήσης (βιβλίο, ταινία, συνομιλία με άλλους επιβάτες ή με μέλη του πληρώματος, χαλαρωτική μουσική).
• Τόλμησε να αντιμετωπίσεις τη φοβία σου, γιατί μόνο τότε θα ζήσεις ελεύθερη και χαρούμενη. Έχουμε μόνο μια ζωή, που αξίζει να την απολαύσουμε και οτιδήποτε μπαίνει εμπόδιο, πρέπει να το βγάζουμε από τον δρόμο μας.

Πηγή