Ενώ ο Καίσαρας της Ρώμης,  έστελνε  ανθρώπους στα βουνά,  για να συλλέξουν χιόνι και πάγο, το οποίο στην συνέχεια θα προσθέταν χυμό και φρούτα, σαν ένα είδος πρώτου παγωτού. 

Πολλές είναι οι εκδοχές για το που και πως ξεκίνησε η ιδέα του παγωτού. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πρώιμες μορφές παγωτού, ήταν μια πολυτέλεια της ελίτ.

Από τον Marco Polo έφτασε στην Ιταλία η συνταγή των Κινέζων, η οποία έμοιαζε με αυτή του παγωτού σορμπέ. Ωστόσο, το πρώτο μέρος που σέρβιρε παγωτό στην Ευρώπη,ήταν το Café Procope στη Γαλλία, στα τέλη του 17ου αιώνα. Για την παρασκευή του χρειάστηκε γάλα, κρέμα, βούτυρο και αυγά.

Η παραγωγή του δροσιστικού γλυκού άλλαξε, όταν το 1851 ο Jacob Fussell κατασκεύασε ένα εργοστάσιο παγωτού στην Πενσυλβάνια. Ο Αμερικανός, ήταν έμπορος γάλακτος, και συνήθως είχε μεγάλες απώλειες, αφού δεν πωλούσε πάντα του εμπόρευμα του. Επομένως, αποφάσισε την δημιουργία εργοστασίου, στο οποίο θα παρήγαγε παγωτό, με το γάλα που δεν πωλούσε. Η επιχείρησή του, ήταν τόσο επιτυχής, που γρήγορα άνοιξε και άλλα εργοστάσια. Mε αυτόν τον τρόπο και λόγο της μαζικής παραγωγής του παγωτού, μειώθηκε το κόστος του σημαντικά και το έκανε πιο δημοφιλή.

Μαζί με άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα, όπως η ηλεκτρική ενέργεια, το 1870 δημιούργησαν την παραγωγή, την μεταφορά και την αποθήκευση του παγωτού. 

Στις αγαπημένες γεύσεις για πολλούς είναι η κλασική σοκολάτα γάλακτος, η βανίλια και από τα φρούτα ξεχωρίζει η φράουλα. Στις ιδιαίτερες αλλά και παράξενες γεύσεις παγωτών, συγκαταλέγεται η γεύση από σορμπέ παγωτό με καρπούζι και χαλούμι, το παγωτό ρυζόγαλο - κανέλα και το παγωτό κρέμα αμυγδάλου με μπαλσάμικο και τυρί πεκορίνο.

Πηγή