Το σαμποτάζ του ίδιου σου του εαυτού έχει να κάνει με φοβίες και ανασφάλειες που υπάρχουν μέσα σου. Αυτές συνήθως έχουν τη βάση τους στα βιώματα του καθενός, στις κοινωνικές επιρροές που έχει δεχθεί και στην προσωπικότητα του.

*Αρνητικός τρόπος σκέψης

Μπορεί να ακούγεται κοινότυπο, αλλά δεν είναι. Η ιδέα του να αναπαράγεις συνεχώς αρνητικές σκέψεις για σένα, είναι καταστροφική. Βλάπτει τόσο τον ψυχισμό σου, όσο και το περιβάλλον στο οποίο κινείσαι. Αν για παράδειγμα, θεωρείς πως δεν είσαι αρκετά παραγωγικός στη δουλειά σου, τότε δεν θα είσαι και στην πράξη. Κι αυτό γιατί, καλλιεργείς υποσυνείδητα μια άποψη για τον εαυτό σου, η οποία μπαίνει σε λειτουργία κάθε φορά που κάνεις κάτι. Όλος αυτός ο φαύλος κύκλος δεν παύει να υπάρχει, ακριβώς γιατί έχεις πιστέψει ότι θα αποτύχεις σε κάτι, προτού καν προσπαθήσεις γι’ αυτό.

-Πες στον εαυτό σου ότι μπορεί να τα καταφέρει.

-Μην προσκολλάσαι σε πράγματα που έκανες στο παρελθόν: το ότι κάποτε τα κατάφερες μ΄έναν συγκεκριμένο τρόπο, δεν σημαίνει ότι θα συμβεί και τώρα. Τόλμησε να κάνεις κάτι διαφορετικό αυτή τη φορά

* Ο φόβος της οικειότητας ή της απόρριψης

Πολύ γνώριμο, σωστά; Αυτές οι δύο φοβίες μπορούν να σου στερήσουν μια πληθώρα ευκαιριών. Σε κρατούν πίσω και σε κάνουν να προσκολλάσαι στα ίδια πράγματα, μόνο και μόνο για να μην πληγωθείς. Για παράδειγμα, συμβαίνει ενίοτε να μην τολμάς να εκφράσεις αυτό που σκέφτεσαι στον σύντροφό σου, τόσο γιατί δεν θέλεις να μπερδέψεις τα πράγματα μεταξύ σας, όσο και γιατί, αν τελικά τα μπερδέψεις, μπορεί να τον χάσεις. Όλος αυτός ο σιδηρόδρομος σκέψεων σε βασανίζει, αλλά δεν λες να τον αποχωριστείς, γιατί μάλλον έτσι έκανες πάντα ή απλώς αυτή τη φορά φοβάσαι περισσότερο.

-Αναγνώρισε τι είναι αυτό που θέλεις, αλλά και από πού προέρχεται αυτή η φοβία του να μην το εκφράζεις. Διαφορετικά, απλώς πες αυτό που θέλεις. Αν το δεχτεί καλώς, αν όχι, αξίζεις κάτι καλύτερο.

*Αναβλητικότητα και αποφυγή

Και δεν εννοώ ότι ανέβαλες/απέφυγες μια βραδινή έξοδο. Εννοώ να αρνείσαι συστηματικά να κάνεις κάτι μέχρι τη στιγμή που δεν θα σε παίρνει άλλο, γιατί το κακό θα έχει παραγίνει. Μπορεί να αφήνεις προθεσμίες, να μην μπορείς να οργανωθείς όσον αφορά το χρόνο σου, να μην θέλεις να αναλάβεις τις ευθύνες για τις πράξεις σου. Όλα αυτά είναι μορφές αναβλητικότητας, όπου δεν έχεις τη διάθεση ή τη θέληση να θέσεις στον εαυτό σου κάποια όρια και να κάνεις αυτό που ξέρεις ότι «πρέπει» να κάνεις.

-Κάνε κάτι. Οτιδήποτε. Αν περιμένεις την τέλεια στιγμή, δεν θα έρθει. Είναι προτιμότερο να κάνεις κάτι κι ας είναι λάθος, παρά να μην προσπαθείς, να μην τσαλακώνεσαι, να μην δοκιμάζεις τον εαυτό σου. Στην τελική, κάτι μπορεί να μάθεις από μια λάθος κίνηση. Ενώ από την αδράνεια, όχι και πολλά.

 Όλοι έχουμε την τάση μέσα μας να αμφισβητούμε τους εαυτούς μας ορισμένες φορές. Καλό είναι να τεστάρουμε τις δυνατότητες μας, αλλά όχι να τις κατακεραυνώνουμε. Μην απογοητεύεσαι, μίλησε στον εαυτό σου όπως θα μιλούσες σε κάποιον που περνάει δύσκολα. Δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να νιώσει καλά και να σκεφτεί θετικά μια φορά.

Πηγή