Thumbnail

Πώς αντιμετωπίζουμε την απόρριψη Πώς αντιμετωπίζουμε την απόρριψη

Γιατί ποτέ δεν είναι εύκολο να τη διαχειριστείς
Τα «όχι» που ακούμε κατά καιρούς, απ΄όπου και αν προέρχονται, δεν χωνεύονται εύκολα. Η απόρριψη, όμως, πέραν από τον πόνο που ενδεχομένως προκαλεί, είναι ικανή να μας διδάξει και να μας βοηθήσει να κτίσουμε άμυνες.

 Από τη βρεφική ηλικία ακόμη φαίνεται να αποζητούμε την επιδοκιμασία και την αποδοχή των άλλων. Το κάθε «όχι», είναι ένα πλήγμα στην αυτοεκτίμησή μας, είτε πρόκειται για ερωτική απόρριψη -που είναι από τις σκληρότερες μορφές, από ένα απλό φλερτ που δεν ευδοκίμησαν έως μια αρνητική απάντηση σε μια πρόταση γάμου-  είτε για εργασιακή απόρριψη, είτε για αυτοαπόρριψη, που συμβαίνει όταν πρώτοι απορρίπτουμε τον εαυτό μας από φόβο μήπως απορριφθούμε από τους άλλους, είτε για απόρριψη από το κοινό, για εκείνους που εκτίθενται στα φώτα της δημοσιότητας.

Η απόρριψη όμως δεν είναι κάτι τελειωτικό, αλλά ούτε και μη αναστρέψιμο και σίγουρα δεν πρέπει να μας κάνει να αμφιβάλλουμε για την αξία μας. Αρκεί να αναλογιστούμε πως άνθρωποι που σήμερα θεωρούνται κορυφαίοι στο είδος τους, κάποτε απορρίφθηκαν λόγω έλλειψης ταλέντου: ο Walt Disney απορρίφθηκε σε πολύ νεαρή ηλικία λόγω έλλειψης δημιουργικότητας, ο Beethoven ευτυχώς για εμάς δεν ακολούθησε την προτροπή του δασκάλου του να σταματήσει την ενασχόλησή του με τη σύνθεση και ο Andy Warhol, που πάνω από 100 έργα του κοσμούν σήμερα τις αίθουσες του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, κάποτε παρακαλούσε επί ματαίω να τους δωρίσει ένα από τα αριστουργήματά του.

Τι θα πρέπει λοιπόν να μας διδάξουν τα παραδείγματα των παραπάνω εμπνευσμένων ανδρών; Οτι όταν γινόμαστε αποδέκτες της απόρριψης κάποιου, σε οποιοδήποτε επίπεδο, δεν το αφήνουμε να μας αποθαρρύνει, ούτε και να μας οδηγήσει στην παραίτηση, αφού η αξία μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να δούμε την όλη διαδικασία ωφελιμιστικά, να αποδεχθούμε την αίσθηση της απόρριψης ως μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση, αλλά και ως μια χρήσιμη διαδικασία για τη συναισθηματική μας ζωή. Γιατί μπορεί όλοι να φοβόμαστε το «όχι» των γύρω μας, τη μικρή αυτή αλλά ισχυρή λέξη που μπορεί να προκαλέσει αφόρητο πόνο, όμως πρέπει να θυμόμαστε ότι αυτά τα «όχι» έχουν καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μας. Γι’ αυτό πρέπει να τα αποδεχόμαστε και να τα αξιολογούμε.

απόρριψη

Τι πρέπει να θυμόμαστε

* Ανακαλούμε ευκολότερα στη μνήμη μας τον συναισθηματικό πόνο από τον σωματικό, αφού ο εγκέφαλος μας τον αξιολογεί ως πιο σημαντικό λόγω της κοινωνικής μας φύσης και της αίσθησης του «ανήκειν» που θέλουμε να απολαμβάνουμε.
* Η απόρριψη μάς αποσταθεροποιεί, πυροδοτεί την επιθετικότητα και την αυτοκαταστροφικότητα και εντείνει τον συναισθηματικό πόνο. Χρειάζεται να εκλογικεύσουμε την κατάσταση για να κατευνάσουμε τον συναισθηματικό μας πόνο, να σκεφτούμε ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς.
* Είμαστε δεκτικοί στη στήριξη που μας παρέχει το υποστηρικτικό μας δίκτυο όταν έχουμε ανάγκη να τονώσουμε την αυτοεκτίμησή μας και αν νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε περισσότερη ενδυνάμωση, απευθυνόμαστε σε κάποιον ειδικό που μας ταιριάζει.

απόρριψη

Πρέπει όμως να αποβάλλουμε την πεποίθηση ότι η απόρριψη είναι συνώνυμο της αποτυχίας και της προσωπικής ανεπάρκειας και να τη δούμε ως μια ευκαιρία για να ακολουθήσουμε μια καλύτερη διαδρομή και να διεκδικήσουμε εκ νέου τα πράγματα. Τη χρησιμοποιούμε σαν ένα σκαλοπάτι για εξέλιξη και ρωτάμε τον εαυτό μας: τι είναι αυτό που θα πρέπει να αλλάξουμε στη συμπεριφορά μας, ποιο μοτίβο θα πρέπει να αλλάξουμε και με τι θα πρέπει να το αντικαταστήσουμε για να έρθουμε πιο κοντά στην επιτυχία. Μαθαίνουμε, λοιπόν, από την απόρριψη, δεν αυτομαστιγώνομαστε και δεν φοβάστε το όχι, αφού με τις σωστές διορθωτικές κινήσεις θα μας φέρει πιο κοντά στο ναι που τόσο επιθυμούμε. 

Πηγή 

 

 

Home