Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1941 στην Οσάκα που ζει έως σήμερα. Ο Tadao Ando μεγάλωσε στην Ασαχί-κου της Οσάκα η γιαγιά του, από την οποία πήρε και το όνομα Ando. 

Από την ηλικία των 10 έως και αυτή των 17 ετών μαθήτευσε στο πλάι ενός ξυλουργού, στο εργαστήριο που ήταν απέναντι από το σπίτι του, κατασκευάζοντας μια σειρά από μοντέλα αεροπλάνων, πλοίων και καλουπιών. Εργάστηκε ακόμα σαν οδηγός φορτηγού και ως μποξέρ πριν στραφεί στην αρχιτεκτονική. Ήταν αυτοδίδακτος, οι σπουδές του ξεκίνησαν όταν για σύντομο χρονικό διάστημα δούλεψε δίπλα σε σχετικούς με το αντικείμενο επαγγελματίες όπως σχεδιαστές και πολεοδόμους. Έχει πει ο ίδιος: «Δεν ήμουν ποτέ καλός μαθητής. Προτιμούσα πάντα να μάθω μόνος μου έξω από την τάξη. Όταν ήμουν περίπου 18 ετών άρχισα να επισκέπτομαι ναούς, ιερά και μαγαζιά που σέρβιραν τσάι στο Κιότο και στην Νάρα, στην περιοχή υπάρχει πλήθος παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Σπούδαζα αρχιτεκτονική επισκεπτόμενος τα ίδια τα κτίρια και διαβάζοντας βιβλία σχετικά με αυτά.

Το αρχικό του ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική καλλιεργήθηκε όταν ανακάλυψε σε ηλικία 15 ετών ένα βιβλίο με σκίτσα του Le Corbusier σε βιβλιοπωλείο με μεταχειρισμένα βιβλία στην Οσάκα. Χρειάστηκαν αρκετές βδομάδες για να εξοικονομήσει τα χρήματα ώστε να το αγοράσει. Μόλις το απόκτησε ο Ando λέει: «έχω αντιγράψει τα σχέδια της πρώιμης περιόδου του τόσες πολλές φορές που οι σελίδες έχουν γίνει μαύρες. Αναρωτιόμουν πολλές φορές σιωπηλά πως ο Le Corbusier είχε σκεφτεί αυτό το έργο ή το άλλο». Ο Ando πραγματοποίησε μια σειρά από επισκέψεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ευρώπη και στην Αφρική στην περίοδο μεταξύ 1962 και 1969 για να δει και να αναλύσει μεγάλα κτίρια του δυτικού πολιτισμού, κρατώντας ένα λεπτομερές μπλοκ με σκίτσα, πράγμα που κάνει ακόμη και σήμερα όταν ταξιδεύει. Ήταν σίγουρα εκείνη η στιγμή που άρχισε να διαμορφώνει τις δικές του ιδέες σε σχέση με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Επισκέφθηκε κτίρια του Le Corbusier, του Van Der Rohe και του Frank Loyd Wright, πριν γυρίσει στην Οσάκα το 1969 και ανοίξει το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Ο Tadao Ando κέρδισε πολλά σημαντικά βραβεία όπως το χρυσό μετάλλιο της Γαλλικής Ακαδημίας Αρχιτεκτονικής, το βραβείο Pritzker, το VIII Premium Imperiale και το βασιλικό χρυσό μετάλλιο του Βασιλικού Ινστιτούτου των Βρετανών Αρχιτεκτόνων. Επιπρόσθετα στις παραπάνω βραβεύσεις ο Ando, παρότι δεν είναι πτυχιούχος αρχιτέκτονας, φιλοξενήθηκε σαν καθηγητής στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ιδρύματα όπως το Yale το Harvard και το Columbia. Έδωσε ακόμα πολλές διαλέξεις σε άλλες σχολές όπως στο Princeton, στο MIT, στο Berkley καθώς και σε κολέγια της Αγγλίας, της Γαλλίας και πολλών άλλων χωρών.

ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Η αρχιτεκτονική του Ando έχει ισχυρές επιρροές από την Ιαπωνική θρησκεία και τον τρόπο ζωής. Ο αρχιτεκτονικός τρόπος του αυτός λέγεται πως δημιουργεί το φαινόμενο haiku, δίνοντας έμφαση στην αφαίρεση και στον κενό χώρο έτσι αναπαριστώντας την ομορφιά της απλότητας. Του αρέσει να δημιουργεί πολύπλοκους χώρους κυκλοφορίας διατηρώντας ταυτόχρονα την οπτική εντύπωση της απλότητας. Η αφαίρεση αυτή της αρχιτεκτονικής του δίνει έμφαση στην έννοια της αίσθησης και στην υλικότητα, επηρεασμένος από τις αρχές της διδασκαλίας του Ζεν, που επικεντρώνεται στην έννοια της απλότητας και στοχεύει στο συναίσθημα και όχι στην εμφάνιση. Για να εφαρμόσει αυτή την αφαίρεση χρησιμοποιεί για την κατασκευή το σκυρόδεμα, υλικό που δίνει στην αρχιτεκτονική του μια αίσθηση καθαρότητας και στιβαρότητας την ίδια στιγμή. Ταυτόχρονα όμως οι σκληροί αυτοί τοίχοι είναι τόσο μαλακοί στην αφή και συνδιαλέγονται με τέτοιο τρόπο με το φως και τον αέρα δίνοντας μια αίσθηση γαλήνης και ισορροπίας.

Rokko Housing I, II, III, Κόμπε, Χιόγκο, Ιαπωνία

Βρίσκεται στην πλαγιά του βουνού Ρόκκο, σε ένα οικόπεδο με 60 μοίρες κλίση και καταπληκτική θέα προς την παραλία του Κόμπε.  Είναι ένα συγκρότημα κατοικιών που αποτελείται από 18 μονάδες. Στην αρχή ζητήθηκε από τον Tadao Ando το κτίριο να τοποθετηθεί στο επίπεδο τμήμα στους πρόποδες της πλαγιάς, ο ίδιος όμως πίστεψε πως η πλαγιά που βρισκόταν στο πίσω μέρος του οικοπέδου είχε μεγαλύτερες δυνατότητες. Μια σύνθεση από γεωμετρικά σχήματα που χαράχθηκε στην πλαγιά, χρησιμοποιώντας μπετονένιες μονάδες υποστυλωμάτων και δοκαριών σαν εμβάτη. Το 1983, περίπου όταν ολοκληρώνονταν το Rokko Housing I, όπως περιγράφει ο Ando: «ένας άλλος επιχειρηματίας μου πρότεινε μια δουλειά που φάνηκε σαν αστείο, θέλω να κάνεις ένα παρόμοιο συγκρότημα στο γειτονικό οικόπεδο. Μια έκταση περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη, τέσσερις φορές μεγαλύτερη επιτρεπόμενη δόμηση και 55 μονάδες, οι συνθήκες επέτρεπαν μεγαλύτερη ελαστικότητα από την φάση Ι, στην οποία πολεοδομικοί κανονισμοί όπως η επιτρεπόμενη δόμηση δεν υπήρχαν. Έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία, από το να επαναλάβω απλώς την φάση Ι, να επικεντρωθώ στην προσπάθεια εξέλιξης όσο μπορούσα αυτής της ιδέας». Συνεχίζοντας η φάση ΙΙΙ βρίσκεται στο στάδιο διαμόρφωσης σε ένα παρακείμενο οικόπεδο, το οποίο δεν του έχει ανατεθεί. Χρησιμοποιεί ένα χώρο και μια κλίμακα που ξεπερνάει αυτήν της φάσης I και ΙΙ, οραματίστηκε ένα συγκρότημα κατοικιών με πλήθος κοινόχρηστων εγκαταστάσεων και ελεύθερων χώρων μετατρέποντας την σχεδόν σε αυτόνομη πολη.