Ένα από τα πρώτα του σχέδια, το “Bulb” (1960), συμπεριλήφθηκε στα μόνιμα εκθέματα του ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από τη Νέα Υόρκη επιστρέφει στο Μόναχο για να ιδρύσει τη δική του εταιρεία Design M. Έχει σχεδιάσει φωτιστικά και εγκαταστάσεις για το πολιτιστικό κέντρο George Pompidou, το Atomium στις Βρυξέλλες, αλλά και για την επίδειξη μόδας του Ιάπωνα σχεδιαστή Issey Miyaki. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του έργα, το “Lucellino” (1992), είναι ένας ιπτάμενος διάφανος γλόμπος με λευκές φτερούγες κρυμμένες σε ένα dimmer.

Διάβασε ακόμη: Ταξίδι στο Darling Point

Μεγάλωσε δίπλα στα νερά της λίμνης Κωνστάντσα, στα σύνορα Γερμανίας - Ελβετίας. 

Ο πατέρας του ψαράς, αλλά ο ίδιος προτίμησε τον κόσμο της μελάνης και του σχεδίου. 

Από τα μέσα του ΄60 που ο Maurer εγκατέλειψε τις γραφικές τέχνες για την «πνευματική απόδοση του φωτός», όπως λέει, έχει δημιουργήσει περισσότερα από 150 φωτιστικά σχέδια και συστήματα που συνδυάζουν την τεχνολογία με τη θεατρική ατμόσφαιρα. «Όλα ξεκίνησαν πριν από χρόνια, σε ένα δωμάτιο φτηνού ξενοδοχείου στη Βενετία, ύστερα από ένα ωραίο γεύμα με καλό κρασί. Κοίταζα ξαπλωμένος το φως από έναν γλόμπο 15 watt που κρεμόταν στο ταβάνι και το ερωτεύτηκα. Τότε σκέφτηκα πως αυτό είναι το σχήμα συνδυασμού ποίησης και βιομηχανίας».

Από αυτή τη διαπίστωση, ο Ingo Maurer άρχισε να σχεδιάζει και να βγάζει στην παραγωγή τις εντυπώσεις του από τα παιχνίδια του φωτός με τη σκιά με μια διάθεση ανατρεπτικού χιούμορ. Όπως το φωτιστικό οροφής με κεφαλές Βούδα που ξεκαρδίζονται στα γέλια. Όταν δουλεύε για ένα νέο έργο τον ενδιαφέρε η «χημεία» με τους ανθρώπους. «Η ζωή δεν σταματάει ποτέ, και αυτό το βλέπεις στις εναλλαγές του φωτός στη διάρκεια της ημέρας. Επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να καταφέρει κάποιος να μιμηθεί το φυσικό φως της ημέρας, δεν με ενδιαφέρουν οι δυνατοί φωτισμοί, αλλά αναζητώ τη μεταφυσική του παρουσία που τονίζει έναν χώρο. Οι οικολογικοί λαμπτήρες δίνουν άσχημο φως», εξηγεί σε μια παλαιότερη συνέντευξη του. 

Και συνεχίζει: “Ζούμε σε μία εποχή που τα πολλά φώτα έχουν μολύνει το περιβάλλον. Όλοι αυτοί οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας που σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να χρησιμοποιούμε δίνουν πολύ άσχημο φως. Είναι ένα φως πολύ καταθλιπτικό που βλάπτει την ψυχική υγεία και δεν προκαλεί καμία όμορφη αίσθηση. Γι΄ αυτό και στοιχηματίζω ότι σύντομα ο κόσμος θα ξοδεύει πολλά χρήματα στους ψυχιάτρους. Όμως προσπαθώ με την ομάδα μου να βγάλουμε κάτι που προσεγγίζει τη νέα τεχνολογία LΕD: το ΟLΕD (Οrganic Light Εmmiting Diodes, οργανικές δίοδοι εκπομπής φωτός), που θα είναι το μέλλον του φωτός». 

Διάβασε ακόμη: Σε αυτά τα 4 μέρη της Γης, μη σκεφτείς να ταξιδέψεις!