Αυτo το Loft είχε πάντα την τέχνη στο DNA του. Πριν από την παρέμβαση του αρχιτέκτονα Worrell Yeung, φιλοξενούσε έναν καλλιτέχνη και curator για το Μουσείο MoMa και το οποίο δεν είχε φτιάξει η βάψει για σχεδόν 40 χρόνια. Ένας χώρος 205 τετραγωνικά μέτρα, ζητήθηκε από τον Worrell Yeung να ξανασχεδιάσει το ιστορικό αυτό πατάρι του 20ου αιώνα για ένα ζευγάρι και τα παιδιά τους, διατηρώντας παράλληλα τον ιστορικό του χαρακτήρα. Σε μια συνεργασία με τον Jean Lin στο Interior design, έχουν προσαρμόσει το σπίτι με συλλογες υφασμάτων και έργα τέχνης. Ο Worrell Yeung ήθελε να δημιουργήσει ένα ευρύχωρο κοινόχρηστο σαλόνι, μια τραπεζαρία και κουζίνα. Δούλεψαν σκληρά για να αφήσουν το φως να χυθεί και αφεθεί βαθιά στο σπίτι ελαχιστοποιώντας τα χωρίσματα χτίζοντας λευκούς περιμετρικούς τοίχους, ενώ τοποθέτησαν τους χώρους ξεκούρασης στη βόρεια πλευρά του διαμερίσματος. Τονίζοντας ΄τσι τη ροή του σπιτιού, οι μεγάλοι συρόμενοι τοίχοι επιτρέπουν το άνοιγμα και το κλείσιμο των χώρων. Η ομάδα δούλεψε πολύ προσεκτικά για να διατηρήσει τα ιστορικά στοιχεία, δηλαδή, τις κολόνες και τους δοκούς, τις λεπτομέρειες από χυτοσίδηρο και τους δοκούς της ξύλινης οροφής - που είναι όλα εκτεθειμένα. Ο ενσωματωμένος προσαρμοσμένος χώρος αποθήκευσης έχει τη μορφή ξύλου σε σκούρο χρώμα σαν να αποτελεί μέρος της συλλογής επίπλων.

Στο κέντρο του διαμερίσματος διαμορφώθηκε ένα κουτί-χωρος που περικλείει τα μπάνια και τους βοηθητικούς χώρους. Μια αλλη συνεργασία με έναν τοπικό τεχνίτη αναπτύχθηκαν μαλακες, υφες και επιφάνειες που δημιουργούσαν μια αλληλεπίδραση σκιάς και φωτός ενάντια στα πιο εκλεπτυσμένα, στοιχειώδη κομμάτια στο διαμέρισμα. Κεντρικο σημειο του χώρου διαβίωσης, τραπεζαρίας και κουζίνας είναι το island της κουζινας απο αυθεντικο μάρμαρο Ceppo di Gre. Η νησίδα της κουζίνας αγκαλιάζει τη σοφίτα, ορίζοντας τον χώρο ως ξεχωριστό αντικείμενο. Υπήρχε μια έντονη επιθυμία να εκφραστεί η αντικειμενικότητα της νησίδας διατηρώντας το πολύ στοιχειώδες σε φόρμα. Αυτή η ίδια υλική εικόνα μεταφέρεται στο κυρίως υπνοδωμάτιο, και στο μπουντουάρ, με έναν θώλο γυάλινο τοίχο και ενα νιπτήρα με πράσινο μάρμαρο Τήνου κάτω από την ξυλινη κολώνα. Αντίθετα, το παιδικό μπάνιο, δίνει μια τόλμη χρώματος με τα φωτεινά κίτρινα πλακάκια. Το διαμέρισμα εκπέμπει μια εκλεκτική αίσθηση ενός NYC Loft που ανήκει σε ένα καλλιτέχνη. Αυτό οφείλεται στη συνεργασία του Worrell Yeung με τον Jean Lin της Colony, ο οποίος ηγήθηκε του εσωτερικού σχεδίου. Ο Jean Lin λέει ότι δεν ήταν ένα παραδοσιακό στούντιο εσωτερικού σχεδιασμού και ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία.

Ιδιαίτερα ευθυγραμμισμένοι με την προσέγγισή τους, οι εσωτερικοί χώροι γεμίζουν με γήινες υφές και κοσμική προσωπικότητα. Τα παλαιά μαροκινά χαλιά συναντούν τα περουβιανά υφάσματα και τα design έπιπλα όπως το φωτιστικό δαπέδου Akari BB3-33S του Isamu Noguchi, η πολυθρόνα Utrecht του Gerrit Thomas Rietveld για τον οίκο Cassina, το τραπεζάκι Ρίο της Charlotte Perriand και τις καρέκλες Cesca που του οίκου Knoll που σχεδιάστηκαν από τον Marcel Breuer. Αυτά τα αντικείμενα και τα υφάσματα συνδέονται στενά με τη συλλογή έργων τέχνης των ιδιοκτητων που περιλαμβάνει έργα των Paula Rego και William Kentridge. Ο σχεδιασμός και η συνολική υλική εμπειρία του σπιτιού αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την ευχαρίστηση του πελάτη και συμπληρώνει την εκλεκτική συλλογή τέχνης τους. Αυτό το σπίτι στο Chelsea είναι μια ωδή για την πεμπτουσία, και το χαρακτηριστικό ύφος μιας σοφίτας καλλιτεχνών της Νέας Υόρκης. Ξεπερνώντας την ισορροπία μεταξύ της ανοιχτής ατμόσφαιρας και της άνετης ιδιωτικότητας, οι αρχιτέκτονες  σχεδιάσει ένα χώρο που βάζει τους ανθρώπους, τον τόπο και τον σκοπό στο προσκήνιο.

source www.worrellyeung.com