Νιώθουν ότι η αξία τους μετριέται από το πόσα κάνουν. Όταν δεν είναι δραστήριοι ή παραγωγικοί, αισθάνονται ότι δεν έχουν λόγο ύπαρξης.

Κουβαλούν διαρκώς το βάρος της ευθύνης. Πιστεύουν πως αν δεν αναλάβουν οι ίδιοι τα πράγματα, δεν θα γίνουν σωστά — ή δεν θα γίνουν καθόλου.

Φοβούνται ότι χάνουν την εκτίμηση των γύρω τους. Ότι όσο λιγότερο «χρήσιμοι» φαίνονται, τόσο μειώνεται η αξία τους στα μάτια της οικογένειας, των φίλων ή των παιδιών τους.

Τρέμουν την ταμπέλα του “τεμπέλη”. Η ξεκούραση ή η παύση μοιάζει με αδυναμία, όχι με ανάγκη.

Ζουν με το άγχος να ικανοποιούν όλους τους άλλους. Προσπαθούν να καλύψουν επιθυμίες και ανάγκες γύρω τους, ξεχνώντας εντελώς τον εαυτό τους.

Πηγή 

Πηγή φώτο