Η Άνθια Χριστοδούλου Θεοφίλου τονιζει στη συνέντευξη που έδωσε  αποκλειστικά στο MyLife και στη δημοσιογράφο Ζώη Αυγουστή  πως με την προσπάθεια της αυτή επιθυμεί να μας δείξει και να μας υπενθυμίσει ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, να τον φροντίζεις και να μη σταματάς να εξελίσσεσαι παρά δυσκολίες που μπορεί να βρεις στο δρόμο σου.

Άνθια, τι σε ενέπνευσε να γράψεις τη ποιητική συλλογή «Το ξενοδοχείο της αυτοπραγμάτωσης»;

Το «Ξενοδοχείο της Αυτοπραγμάτωσης» γράφτηκε σιγά σιγά, μέσα στον χρόνο. Η έμπνευση ήρθε από παρατηρήσεις, βιώματα, εσωτερικές διεργασίες. Από το δικό μου διαρκές ταξίδι προσωπικής ανάπτυξης και αυτογνωσίας και από τη βαθιά επαφή με τους θεραπευόμενούς μου, που συχνά μου δείχνουν με συγκλονιστικό τρόπο τι σημαίνει να παλεύει κανείς για να συναντήσει τον εαυτό του και να αγγίξει την πολυπόθητη αυτοπραγμάτωσή του.

Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από αυτή τη συλλογή;

Πως το σημαντικότερο δώρο που μπορούμε να προσφέρουμε στον εαυτό μας είναι η σταθερή φροντίδα για την προσωπική μας εξέλιξη και αυτογνωσία. Το ξενοδοχείο της αυτοπραγμάτωσης, δηλαδή της ίδιας της ζωής, δεν είναι απαραίτητα πολυτελές ούτε εύκολα προσβάσιμο, μα είναι γεμάτο εκπλήξεις και ευκαιρίες για ανάπτυξη. Έχει δωμάτια φωτεινά και σκοτεινά, που καλούμαστε να κατοικήσουμε, να μείνουμε λίγο παραπάνω, να δούμε τι έχουν να μας αποκαλύψουν. Και κάπως έτσι, συναντάμε τον εαυτό μας πιο αληθινά.

 Πόσο προσωπική είναι η ποίησή και η συγγραφή σου; Βασίζεται σε δικές σου εμπειρίες ή είναι μια πιο αφηρημένη, συμβολική μορφή έκφρασης;

 Και τα δύο. Εμπνέομαι από πολλές καταστάσεις, σχέσεις, συναντήσεις, συζητήσεις, αλλά κυρίως από ό,τι με αγγίζει βαθιά ­ ό,τι περνάει κάτω από το πετσί μου και με συγκινεί πραγματικά. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω πως όσο μοναδικό κι αν είναι το ταξίδι του καθενός, οι δρόμοι μας συχνά συναντιούνται. Οι βασικές συναισθηματικές μας ανάγκες είναι κοινές, ίσως να διαφέρουν ως προς το ρυθμό και την ένταση με την οποία τις βιώνουμε. Η ποίησή μου είναι αφηγηματική και σύγχρονη. Χρησιμοποιώ απλή, άμεση γλώσσα, που βοηθά τον μέσο αναγνώστη να συνδεθεί. Υπάρχει συμβολισμός, αλλά όχι απομάκρυνση από την εμπειρία· αντίθετα, επιδιώκω να φωτίζω το βάθος της με τρόπο κατανοητό και ανθρώπινο.

Ποιο είναι το αγαπημένο σου ποίημα από τη συλλογή και γιατί;

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ένα αγαπημένο, γιατί κάθε ποίημα στο «Ξενοδοχείο της Αυτοπραγμάτωσης» αντιπροσωπεύει μια διαφορετική πτυχή της διαδρομής προς τον αυθεντικό εαυτό. Αν όμως έπρεπε να διαλέξω, θα έλεγα πως το αγαπημένο μου είναι «Ο Πόθος». Είναι ένα ποίημα πολύ παλιό, γραμμένο πολλά χρόνια πριν. Το αγαπώ γιατί γράφτηκε σε μια προσωπική στιγμή ειλικρίνειας και επιφώτισης — σαν να έσπασε κάτι μέσα μου και να αναδύθηκε μια εσωτερική αλήθεια, μια ρήξη με όσα θεωρούσα δεδομένα και με την ανάγκη να είμαι αρεστή στους άλλους. Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα το «αρκετά πια», μια επίγνωση που με απελευθέρωσε και μου έδωσε τη δύναμη να σταθώ απέναντι στον εαυτό μου χωρίς φόβο. Το ποίημα αυτό νομίζω πως έχει αγγίξει κι άλλους, ακριβώς γιατί είναι αληθινό και χωρίς μάσκες.

 Γνωρίζω ότι και το εξώφυλλο αυτής της ποιητικής συλλογής είναι …οικογενειακή υπόθεση. Πώς είναι να συνεργάζεσαι με την κόρη σου;

 Eίναι πραγματικά η μεγαλύτερη χαρά και ευλογία για μένα. Αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη για την ευκαιρία να δημιουργούμε μαζί και να μοιραζόμαστε αυτή τη διαδικασία. Είναι κάτι πολύ προσωπικό και συναισθηματικό. Το να βλέπω την κόρη μου, φοιτήτρια γραφιστικής στο πρώτο έτος τότε, να αποτυπώνει με τον δικό της μοναδικό τρόπο την ατμόσφαιρα της ποιητικής συλλογής είναι μία εικόνα που με συγκινεί βαθιά. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε – ήταν καλύτερο από ό,τι θα μπορούσα να φανταστώ.

Έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο σου μυθιστόρημα και μια δική σου συλλογή διηγημάτων, ενώ διηγήματα σου φιλοξενήθηκαν και σε άλλες διηγηματικές συλλογές. Γράφεις αυθόρμητα ή ακολουθείς ένα συγκεκριμένο δημιουργικό μονοπάτι;                                         

Οι ιδέες έρχονται αυθόρμητα και συνήθως δημιουργώ έναν αρχικό σκελετό. Στη συνέχεια, αναπτύσσω μια δομή, αλλά και πάλι η διαδικασία της συγγραφής παραμένει αυθόρμητη και ελεύθερη.  

Πώς νιώθεις όταν βλέπεις τα έργα σου να αποκτούν ζωή και να φτάνουν στα χέρια των αναγνωστών;

Η μεγαλύτερη χαρά μου έρχεται από τη διαδικασία της γραφής. Όταν το έργο μου φτάνει στα χέρια των αναγνωστών, νιώθω ικανοποίηση και συγκίνηση. Είναι σαν να βλέπω κάτι που έχω δημιουργήσει να αποκτά ζωή και να συνεχίζει την πορεία του ως μια οντότητα ανεξάρτητη από εμένα, τη δημιουργό του.

Επαγγελματικά εργάζεσαι ως ψυχολόγος – σύμβουλος – ψυχοθεραπεύτρια. Να υποθέσω πως η συγγραφή είναι η δική σου μορφή αυτογνωσίας ή ίσως και θεραπείας;

Η συγγραφή είναι μία από τις μορφές της προσωπικής μου αυτογνωσίας - όχι η μοναδική, αλλά μια δημιουργική και βαθιά ευχάριστη θεραπευτική διαδικασία. Μέσα από αυτήν εκφράζομαι, επεξεργάζομαι βιώματα και φωτίζω πτυχές του εαυτού μου ακολουθώντας την εσωτερική ροή της έμπνευσης.  

Ποιοι είναι οι επόμενοι δημιουργικοί σου στόχοι; Έχεις ήδη κάτι νέο υπό σκέψη ή σε εξέλιξη;                                                           

Αυτή τη στιγμή εργάζομαι πάνω σε ένα νέο μυθιστόρημα. Πρόκειται για μια κωμικοτραγική δυστοπία που εκτυλίσσεται σε μια φουτουριστική και ραγδαία τεχνολογικά εξελιγμένη εποχή. Αξιοποιώντας το χιούμορ και την τραγικότητα, στοιχεία άρρηκτα δεμένα με την ανθρώπινη εμπειρία, εξερευνώ τις διαπροσωπικές δυναμικές που αναδύονται από την κοινωνική παρατήρηση, τα όρια της ανθρώπινης ανθεκτικότητας και της ηθικής, τις σχέσεις και διάφορα υπαρξιακά ερωτήματα, ιδίως όταν διακυβεύεται η επιβίωση, οργανική και ψυχική, σε ένα φανταστικό αλλά τρομακτικά οικείο πλαίσιο.  

Θα πραγματοποιηθεί στην Κύπρο παρουσίαση για  «Το Ξενοδοχείο της Αυτοπραγμάτωσης»;                                                                        

Η επίσημη παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 4 Ιουνίου στις 7:15 μ.μ., στο ΤΕΠΑΚ, Κτίριο Τάσσος Παπαδόπουλος, Αμφιθέατρο 1, οδός Θέμιδος και Ιφιγενείας γωνία, 3036, Λεμεσός. Η εκδήλωση θα τελεστεί υπό την αιγίδα του Δημάρχου Λεμεσού, κ. Γιάννη Αρμεύτη. Είστε όλοι ευπρόσδεκτοι!

Ποια συναισθήματα θέλεις να αφήσεις στους αναγνώστες σου μέσα από τα έργα σου; Κυριότερος στόχος μου είναι να προσφέρω στους αναγνώστες την ευκαιρία για ένα εσωτερικό ταξίδι και να τους αφήσω τροφή για σκέψη. Όσο για τα συναισθήματα, είναι όλα ευπρόσδεκτα, καθώς κάθε αναγνώστης μπορεί να βιώσει τους στίχους ή την ιστορία με τον δικό του μοναδικό τρόπο.