Σ' ένα παραλιακό χωριό, ένας ήπιος και συγκρατημένος νεαρός αγωνίζεται να εξοφλήσει τα χρέη του πατέρα του σε ένα συγχωριανό τοκογλύφο. Όταν ένα αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο -που παρακολουθείται από πράκτορες ξένων μυστικών υπηρεσιών- πέφτει μέσα στο πατατοχώραφό του στη νεκρά ζώνη, o τοκογλύφος προσφέρεται να του κόψει μέρος από το χρέος του αν του το παραδώσει. 

Μία σύντομη περιγραφή της Sunrise in Kimmeria, της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του σκηνοθέτη Σάιμον Φαρμακά. Στο βιογραφικό του προηγήθηκαν η μικρού μήκους Στάχυα (2011), η οποία και απέσπασε το Α' Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Κύπρου, η Absent (2009) και η Πωλείται Αεροδρόμιο (2007).  

Βραβευμένη ως Καλύτερη Κυπριακή Ταινία στο 16ο Φεστιβάλ Cyprus Film Days 2018, η ταινία ταξίδεψε στο 59ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2018, ο σκηνοθέτης της βραβεύτηκε ως ο Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος Σκηνοθέτης στο 17th Nachalo Film Festival 2018 στην Αγία Πετρούπολη, απέσπασε το βραβείο Best Feature Film στο 20th Lucania Film Festival 2019 και το Audience Award στο Sacramento Underground Film & Arts Festival 2019.  

Πώς προέκυψε η επιλογή "Κιμμέρια"; 

Όσον αφορά στην ιστορία, δεν θυμάμαι πώς ακριβώς. Στην πλάκα μάλλον. Από περιέργεια. Από περιέργεια ξεκινούν γενικότερα οι πιο πολλές ιστορίες στη ζωή μου και οι... μπελάδες. Όσον αφορά στον τίτλο, αυτός προέκυψε από το κείμενο, αφού πρώτα στρώθηκε λίγο η θεματική της ιστορίας. Δούλεψα το σενάριο με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο, φίλο συγγραφέα-σεναριογράφο από την Αθήνα, και κάπου μαζί τον βρήκαμε. Κιμμέρια, η Χίμαιρα, το άπιαστο όνειρο. Κάτι που ταιριάζει πολύ και στον Σκεύο, τον ήρωα της ιστορίας.    

Διαβάζω σε πρόσφατη συνέντευξή σου κάτι πολύ εμπνευστικό: "Δεν είμαι τόσο σίγουρος αν τελικά οι ιδέες επιλέγονται". Θα μπορούσες να μας το αναλύσεις;  

Είναι μια ρομαντική προσέγγιση που αγαπώ χωρίς να την αναλύω και πολύ για να μην την χαλάσω. Πιστεύω ότι είναι οι ιδέες που μας επιλέγουν, ότι μια ιδέα υπάρχει, ταξιδεύει, άσχετα από εμάς και ότι ανάλογα με την ψυχική μας κατάσταση, και σε μια δεδομένη γόνιμη χρονική στιγμή, επιλέγει να μας πλησιάσει. Τότε, όλα τα πράγματα γύρω μας συντείνουν στο να την ερωτευθούμε. Πολλές φορές, με το πρώτο φλερτ της ιδέας, για μέρες μετά, πολλά από όσα κοιτάζεις γύρω σου, τυχαία  "ταιριάζουν" με την ιδέα που ερωτεύτηκες και λες, δεν γίνεται, είναι απίστευτο. Και αυτό δεν τελειώνει μέχρι να την ολοκληρώσεις. Μέχρι να γυριστεί η ταινία. Ίσως όμως να μην τελειώνει ποτέ. Κάτι από το love story μένει πάντα.  

Διάβασε τη συνέχεια της συνέντευξης ΕΔΩ 

Διάβασε ακόμη: Συνέντευξη με τη συγγραφέα του παιδικού παραμυθιού «Η απουσία της μαμάς»