Ένα συχνό και τοξικό λάθος στη σχέση είναι όταν θεωρούμε τον σύντροφό μας δεδομένο. Στην αρχή μιας σχέσης όλα είναι ιδανικά. Είσαι ερωτευμένος με τον σύντροφό σου και προσπαθείς να του προσφέρεις τα πάντα. Στην πορεία, όμως, της σχέσης «επαναπαυόμαστε», θεωρούμε δεδομένη την ύπαρξη του συντρόφου, θεωρούμε ότι θα είναι πάντα εκεί για μας και τον παραμελούμε. Με λίγα λόγια, έρχεται η ρουτίνα, η καθημερινότητα που καταστρέφει την ποιότητα της σχέσης και την οδηγεί πολλές φορές στη διάλυση.

Ένα άλλο σημαντικό λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν σεβόμαστε τον σύντροφό μας. Στην αρχή μας άρεσαν όχι μόνο τα θετικά του, αλλά και τα αρνητικά του, τον αγαπούσαμε γι’ αυτό που είναι. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, δεν μας αρέσει ο/η άλλος/η και προσπαθούμε να τον/την αλλάξουμε. Πλέον, μας νοιάζει μόνο ο εαυτός μας, δρούμε εγωιστικά και αρνούμαστε αυτά που θέλει ή έχει ανάγκη ο σύντροφός μας. Τον αγνοούμε, πολλές φορές δεν του δίνουμε καθόλου σημασία και απλώς χάνεται η επικοινωνία. Εκεί που λέγαμε τα πάντα, όλους τους προβληματισμούς μας και ζητούσαμε στήριξη από το έτερον ήμισυ, τώρα τη θέση της αλληλοσυμπαράστασης την παίρνει η σιωπή και η έλλειψη σεβασμού και στοργής.

Τέλος, το πιο τοξικό λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν εμπιστευόμαστε και ζηλεύουμε τον σύντροφό μας. Αμφιβάλλουμε για το οτιδήποτε μας λέει και πολλές φορές αμφισβητούμε και την ίδια τη σχέση. Μέσα στη σχέση πολλές φορές νιώθουμε ανασφάλεια, νιώθουμε ότι ο σύντροφός μας είναι καλύτερος από εμάς και προσπαθούμε να τον ανταγωνιστούμε και να γίνουμε καλύτεροι από αυτόν. Με το να ζηλεύουμε όμως τον άνθρωπό μας δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στη μιζέρια και την ψυχική κόπωση. Το καλύτερο είναι να υπάρχει αλληλοϋποστήριξη και όχι νοσηρός ανταγωνισμός. Για να σταματήσει λοιπόν η ζήλια, πρέπει πρώτα να κτιστεί η εμπιστοσύνη και αυτή βέβαια δεν αποκτιέται από τη μια στιγμή στην άλλη, γίνεται στην πορεία μιας σχέσης. Με την εμπιστοσύνη παύουν οι ανασφάλειες και η ζήλια.

Όπως μπορούμε να καταλάβουμε, το κοινό πρόβλημα στα λάθη που κάνουμε είναι η πάροδος του χρόνου. Καθώς προχωράει η σχέση, η ρουτίνα και η καθημερινότητα την αλλοιώνουν. Ο χρόνος όμως μπορεί αντί να καταστρέψει να επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα σε μια σχέση. Μαθαίνοντας περισσότερο τον σύντροφό μας μπορούμε να τον φροντίζουμε περισσότερο, να νοιαζόμαστε περισσότερο, να του συμπαραστεκόμαστε στις δύσκολες στιγμές και να τον στηρίζουμε στις επιλογές που κάνει. Μην απογοητευόμαστε, λοιπόν, διορθώνοντας τα λάθη που κάνουμε, η σχέση μας θα γίνεται ακόμη καλύτερη και μέσα από αυτήν θα μπορούμε να εξελιχθούμε ως άνθρωποι.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι ψυχολόγος-οικογενειακός σύμβουλος. Περισσότερα στη σελίδα

Πηγή