Τα σχόλια που δέχτηκε η Κάλια Ελευθερίου για την εμφάνισή της μας κάνουν να αναρωτιόμαστε πότε θα σταματήσουμε να κρίνουμε η μία την άλλη
Γράφει η Μαρία Πρατσή,
Το ζήτημα δεν είναι η Κάλια – ή οποιαδήποτε άλλη γυναίκα, γνωστή ή όχι-. Το ζήτημα είναι η νοοτροπία μας. Υποτίθεται ότι η μία γυναίκα στηρίζει την άλλη, αλλά στην πραγματικότητα συχνά λειτουργούμε με κριτική και σύγκριση. Σχολιάζουμε το σώμα, την εμφάνιση, τις επιλογές της άλλης, λες και αυτό είναι ο τρόπος να εκφράσουμε άποψη.
Είναι εντυπωσιακό πώς, εν έτει 2026, συνεχίζουμε να κρίνουμε την εμφάνιση μιας γυναίκας, σαν να είναι δημόσια περιουσία, αντί να σεβόμαστε την προσωπική της επιλογή. Η αλήθεια είναι απλή: καθεμία κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της, αρκεί να μην ενοχλεί ή προσβάλει κάποιον άλλον. Αν μια γυναίκα επιλέγει να φτιάξει τα χείλη της ή να κάνει αισθητικές παρεμβάσεις, δεν μας αφορά και δεν μειώνει κανέναν. Το να την κρίνουμε δημόσια δεν προσφέρει τίποτα εκτός από αρνητική ενέργεια και τοξικότητα.
Κι όμως, η πραγματική στήριξη είναι ακριβώς το αντίθετο: να σεβόμαστε τις επιλογές των άλλων και να μην τις κρίνουμε. Κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να αποφασίζει για το σώμα της χωρίς φόβο ή ντροπή. Η γυναικεία αλληλεγγύη δεν είναι απλά ένα ωραίο σύνθημα είναι πράξη, μια καθημερινή επιλογή να στηρίζουμε και να ενθαρρύνουμε, όχι να υποτιμούμε και να συγκρίνουμε.
Αντί να σχολιάζουμε και να συγκρίνουμε, μπορούμε να στηρίζουμε η μία την άλλη. Μπορούμε να γίνουμε εκείνη η φωνή που λέει: «Κάνε ό,τι σε κάνει να νιώθεις όμορφη, χωρίς φόβο και ντροπή». Στηρίζοντας η μία την άλλη, χτίζουμε μια κουλτούρα αποδοχής και αυτοεκτίμησης, όπου η εξωτερική εμφάνιση δεν καθορίζει την αξία μας.
Στο τέλος, η αλλαγή νοοτροπίας ξεκινά από εμάς. Αν θέλουμε πραγματική πρόοδο και ισότητα, πρέπει να σταματήσουμε να κρίνουμε, να σταματήσουμε να συγκρίνουμε και να αρχίσουμε να στηρίζουμε. Η ελευθερία επιλογής είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας, και η γυναικεία αλληλεγγύη είναι το κλειδί για να γίνει σεβαστή.
